`Maar Boonstra komt er zo niet van af. Nee, Boonstra wordt voor de rechter gesleept.' Cor Boonstra

Beste Cor, weet je wat echte martelaren zijn? Barbara, die met haar afgehakte hoofd onder haar arm liep. Bartholomeus, die zijn hele huid zag afgestroopt. En nog klaagden ze niet.

Je zult hun geschiedenissen niet kennen. Je leest, heb je ons opgebiecht, alleen ,,biografieën van mensen die een bewonderenswaardige prestatie hebben geleverd''. Zeg maar van presidenten. Van helden. Van melkboerenzonen die multimiljonair zijn geworden.

Ze hebben jou betrapt en je voelt je misbruikt, gemarteld. Beste Cor, al ben je ook honderdmaal de zoon van een melkboer, vind je het erg dat ik in jouw martelaarschap niet zo geloof?

Je wist je tegenslagen te relativeren, biecht je ons verder op, door naar Zuid-Amerika te varen en weer terug, ,,drie maanden op zee''. De imponerende natuur maakte dat je je zelve even ,,niet zo verschrikkelijk belangrijk'' vond. Had je daarvoor niet even op en neer naar de slijter om de hoek kunnen fietsen?

Drie maanden vakantie op een luxejacht als de maatschappij je `attaqueert', ik teken er voor.

Ik heb niets tegen geluiwammes in de vrije natuur, Cor. Van werken wordt een mens niet vet, dat heb jij in je loopbaan wel bewezen. Ik heb ook niets tegen geld. Ik wou wel een miljoentje. Desnoods een half miljoentje. Desnoods een kwart miljoentje. Maar Boonstra doet het daar niet voor. Boonstra moet zo nodig tien miljoen. Of vijftig miljoen. Of honderd miljoen. Waar eindigt dat soort miljoenengekte?

Ook voel ik wel met je mee, Cor, als je klaagt over de jaloezie die ontstaat als

iemand iets meer bezit dan de anderen.

Ik bezit verstand, talent, genie – alles in

ruime mate – en ik ken de afgunst aan den lijve. Maar mag een man verongelijkt doen die het oplichterspad opging omdat hij de

vijftig miljoen die hij bezat niet wilde

delen met de vrouw van wie hij ging

scheiden? Nee, Boonstra zou me daar mooi gek zijn. Boonstra wordt weer eens uitgekleed.

De jaloerse partij ben je hier zelf, Cor.

Zodra een man als jij beweert zich te groot te voelen voor Nederland, zie ik Nederland onmiddellijk voor me als postzegel. Wat me geen moeite kost, overigens.

Nee, Boonstra loopt nooit tegen de lamp. Ze hebben de lamp te laag gehangen. Zo denken jij en je medestruikrovers van Ahold, KPN, Unilever en ING er zo'n beetje over. Een koerswinstje van een miljoen, een geheime coderekening, een handvol opties, een vluggertje hier, een bonusje daar. Hollands glorie. Koopmansgeest.

Als jij in het milieu van je vader was gebleven, Cor, had je nu enkel de zorg aan je kop van vijf hobbykippen en misschien één doe-het-zelfkalkoen. Denk je die weelde eens in! Als zelfbenoemd martelaar zul je moeten blijven klagen tot je een ons weegt. Voor zo'n gewicht is België groot genoeg.