`We zeiden nog: die komt terug'

De afpersers van Ahold schoten bij een willekeurig woonhuis bij een Albert Heijn-filiaal door de voorruit. ,,Als ik hartpatiënt was, had ik het niet overleefd.''

Eerst schoten de Ahold-afpersers op huizen in Deventer en Meppel. En toen werd het Pasen en stonden ze voor het huis van Hans (65) en Ria (62) van Uden, in Zwolle. Zo'n vijf meter naast hun kleine woning lag vroeger een plantsoen. Tegenwoordig staat er een groot filiaal van Albert Heijn. Het echtpaar is nog een beetje opgewonden over het gebeurde (Hans, longpatiënt, moet af en toe inhaleren in zijn verstuiver, maar doet zijn best laconiek te blijven). Ze hebben logees uit Frankrijk en dat is toch gezellig.

Ria: ,,Die hebben we maar niks verteld.''

Hans: ,,We waren 's avonds laat thuis gekomen. Het was eerste paasdag.''

Ria: ,, Om kwart over vier 's nachts werd ik wakker van schieten in de buurt.''

Hans: ,,Maar daar hebben we niet op gereageerd.''

Ria: ,,In de buurt hebben we wel vaker wat gehoord, maar verder niet de politie gebeld.''

Hans: ,,De volgende avond zijn we uit geweest en laat thuis gekomen. Ik zat nog in het donker naar de herhaling van Studio Sport te kijken.''

Ria: ,,Ik was boven.''

Hans: ,,Ineens hoorde ik een enorme explosie.'' Hij spreidt zijn handen: ,,Er zat zo'n gat in het raam.''

Twee kogels kwamen in de gevel terecht. De derde ging door de vooruit, via de televisie en kwam op de vloerbedekking.

Hans: ,,Er was een stofwolk voor de tv. Ria heeft twee dagen lopen zuigen. Ik heb de hele avond pijn in de borst gehad. Als ik hartpatiënt was, had ik het niet overleefd. Toen ik een gat in het raam zag heb ik me op de grond gegooid. Moet je nagaan.''

Hans wijst een halve meter aan tussen zijn leunstoel en de centrale verwarming. ,,Toen heb ik de tv nog wel uitgedaan, ben ik het donker naar de telefoon gekropen en heb ik 112 gedraaid.''

Hans begint nu heel hard te lachen en mevrouw stond intussen op de trap. ,,Heb je nou wel gehoord dat ik gisteren heb horen schieten.''

Hans gaat verder: ,,De politie was er supersnel, met vijf minuten. De ene auto na de andere. Zij hadden al lang een zaak na dat schieten in Meppel en Deventer, maar wisten wij veel.''

Ria: ,,Toen kwam de derde avond. Dan zit je dus samen naar buiten te staren.''

Hans: ,,We zeiden tegen elkaar: die komt terug. Het was kwart over elf, de vrouw zat op de stoel, ik zat op de bank. En toen begon Ria te schreeuwen.''

Ria: ,,Ik zie zo een fietser aankomen en die doet zó.'' Ria strekt haar arm en zegt: ,,Pang, pang, pang''.

Hans en Ria lopen nu naar het raam en wijzen.

,,Die twee schuifdeuren daar van de Albert Heijn, daar schoten ze in en in het raam ernaast''.

Ria: ,,Dus ik schreeuw tegen hem: van die bank, van die bank.''

Hans: ,,Ik ben zó op de grond gerold, en wij hebben weer de politie gebeld en toen stond het hier helemaal vol.''

Ria: ,,Ik heb die man gezien.''

Hans: ,,Ria heeft die man precies gezien. Het was een man op een fiets met een bruin jekkie en een licht petje. Ria was de eerste ooggetuige.''

Ria: ,,Ja, als we de eerste avond, toen ik al wat schoten had gehoord, meteen hadden gehoord dat het om afpersers ging, dan zaten we die derde avond natuurlijk niet meer op de bank en de tweede avond ook niet. Maar goed. De vierde avond hebben er hier wel veerig man politie in burgerkleren verdekt in de buurt gestaan om op te letten.''

Hans: ,,Ik schrik niet zo snel. Een paar jaar geleden was er al een roofoverval in deze Albert Heijn. Voor ik het wist stond ik toen op m'n sokken in de winkel met een grote kaarsenstandaard die ik had meegenomen. Toen liepen die roofovervallers met getrokken pistool langs me heen. Toen heb ik maar niks meer gedaan. Maar nu, ik heb de hele avond pijn in de borst gehad. En toen ik m'n vrouw hoorde schreeuwen, toen had ik 't te pakken hoor. Bliksem!''

Ria: ,,Nu zeggen ze dat één van de twee afpersers een leraar is.''

Hans: ,,Een leraar. Die gaan toch twee keer per jaar op vakantie, of niet dan? Waar moet je dan voor afpersen?''

Ria: ,,Bij Ahold zijn ze heel aardig. Vanmorgen heeft de bedrijfsleider van de Albert Heijn hier al een tweede bloemetje gebracht. Eerst kregen we roze en kijk, nu hebben we gele gekregen.''

Hans: ,,En gister was er nog zo'n hoge van Ahold.''

Ria: ,,Van de directie. Zo'n hele serieuze man, heel aardig. Hij leefde echt mee en vond het verschrikkelijk.''

Hans: ,,Ik heb die man, die directeur, nog wel verteld: in het winkelcentrum is er altijd last. Mensen die hier vlakbij wonen die hebben er het meeste last van. Wij hebben wel besloten nu hier te vertrekken.''

Ria: ,,Dit was de druppel.''

Hans: ,,Ik zeg: we blijven hier mooi niet meer wonen, ik ben het zat. We hebben hier 25 jaar gewoond, maar nu hoeft het niet meer.''

Gaan ze Ahold nog vragen bij te dragen aan de verhuiskosten? Hans: ,,Welnee zeg, dat ga ik toch niet vragen.''