Baan kwijt, relatie uit? Verhuur een kamer

Door de economische teruggang verhuren veel mensen een kamer. Maar de nieuwe koppelingswet staat in de weg.

,,Royale kamer met balkon te huur op het uiterste puntje van Kanaaleiland'', staat er te lezen in een advertentie op kamernet.nl. Verhuurder Paul van den Broek (38) vraagt 285 euro voor een kamer van zestien vierkante meter in Utrecht, met gebruik van magnetron, gasstel, koelkast en vriezer. ,,Om in mijn huis te kunnen blijven wonen'', zegt Van den Broek.

Steeds meer particulieren die zelf in een huurhuis wonen, verhuren een kamer. Kamerbemiddelingsbureaus zagen het aantal aangeboden kamers in Amsterdam en Utrecht de afgelopen maanden flink stijgen. In andere steden is de situatie stabiel. Volgens de kamerbureaus groeit de kamermarkt, doordat veel huurders de kosten voor hun woning niet kunnen opbrengen.

Paul van den Broek verhuurt geen kamer voor de gezelligheid. Vroeger woonde hij samen met zijn vrouw. ,,We hadden een riant inkomen, dus de hoge huur was geen probleem. Toen we uit elkaar gingen bleek het huis te duur. Ik verdien bruto net te veel om huursubsidie te mogen aanvragen. Verhuizen is natuurlijk een optie, maar ik woon hier goed. Waarom zou ik weggaan?''

,,Sinds vorige maand stijgt ons kameraanbod in Utrecht explosief'', vertelt Bas van Lingen, oprichter en eigenaar van woningbemiddelaar Students for Students. Hij schat dat bij zijn bureau in april twintig tot vijfentwintig procent meer kamers zijn aangeboden. Ook de Amsterdamse vestiging van Students for Students doet het de laatste tijd beter dan anders, aldus Van Lingen.

Volgens kamerbemiddelaar Nathan Skwortsow van kamernet.nl, bestaat de stijgende trend al langer. ,,Als sinds vorige zomer worden er meer kamers verhuurd. In augustus hadden we dertienhonderd kamers in de aanbieding, nu zijn dat er rond de tweeduizend'', zegt Skwortsow.

Een relatie die uitgaat, mensen die hun baan kwijtraken, dat zijn vaak redenen om een kamer te verhuren, zo signaleren de kamerbureaus. Verhuurders zijn vaak alleenstaanden, met of zonder kinderen, die de kosten willen drukken. Ook zijn ze vaak afkomstig uit de lagere inkomensgroepen. Niet zelden zijn ze in het bezit van een bijstandsuitkering. In een tijd waarin het economisch slechter gaat, vormen deze verhuurders een kwetsbare groep.

,,Kleine gezinnen of eenpersoonshuishoudens willen graag in een huis wonen dat te groot of te duur is om helemaal zelf te bekostigen'', zegt Fabian de Graaf van de website studentopkamers.nl. Hij ziet veel woonsituaties ontstaan waarbij de student alles deelt met de familie. ,,Studenten mogen dan gebruik maken van een kamer en samen delen ze dan de keuken en de badkamer. In situaties als deze vragen verhuurders hun huurder bijvoorbeeld om in het weekend niet aanwezig te zijn.''

De stijging van het kameraanbod vindt juist in Amsterdam en Utrecht plaats, omdat er weinig studentenhuizen zijn. Amsterdam telt drieduizend kamers die vallen onder de officiële studentenhuisvesting, Utrecht een kleine zesduizend. De woningnood onder studenten is hier het hoogst. In Amsterdam variëren de wachttijden voor een studentenwoning van 2,5 tot 4,5 jaar. In Utrecht moeten studenten dertig maanden op een kamer wachten. De particuliere kamermarkt is dus in verhouding groter dan in andere steden. Kamerbureaus adverteren veelvuldig in de steden waar de woningnood hoog is. Zij hopen particulieren te activeren voor de kamermarkt.

Dat er meer kamers te huur staan, komt ook doordat veel studenten van de nieuwe lichting onderhuur mijden. Sinds de invoering van de koppelingswet op 1 april zien zij die per september 2002 studeren zich genoodzaakt om legaal te huren, want als blijkt dat studenten niet staan ingeschreven bij de gemeente, verliezen zij met terugwerkende kracht hun uitwonende beurs.

Vanaf juli vinden er controles plaats bij de vijfduizend eerstejaars studenten die in heel Nederland in onderhuur zitten. 4,2 procent van de studenten zegt in problemen te komen. Ouderejaars mogen in illegale onderhuur blijven wonen.

,,Ik kan veel studenten die een kamer zoeken niet helpen, omdat zij zich op veel woningen die wij aanbieden, niet kunnen inschrijven'', zegt Eline van der Kraan van de Studentenraad van de Vrije Universiteit. Van der Kraan noemt de stroom van kamers die zij binnenkrijgt ,,niet normaal''. Het laatste half jaar was het al druk, maar nu is het aanbod drie keer zo groot.

Veel verhuurders geven bij de gemeente niet op dat zij een kamer verhuren, omdat zij per jaar maximaal 3493 euro belastingvrij huurinkomsten mogen ontvangen, inclusief gas, water en electra. Vaak verhuren zij meer dan één kamer of vragen zij meer dan de 290 euro per maand die zij belastingvrij kunnen ontvangen. De gemiddelde prijs voor een kamer ligt landelijk op 220 euro, maar in Amsterdam en Utrecht ligt de prijs een stuk hoger, gezien de hoge woningnood.

Goedkoper worden de kamers nog niet, want de vraag blijft hoog, ook onder niet-studerenden. Vooral in Amsterdam en Utrecht zijn er veel profiteurs. Maar de eigenaars van kamernet.nl. verwachten dat het stijgende aanbod de woekerprijzen zal drukken.