Wraak van De Sfinx

Na Luik-Bastenaken-Luik won Tyler Hamilton ook de Ronde van Romandië. Een knappe prestatie, zeker als je weet dat deze twee wedstrijden tot zijn `objectieven' behoorden. Want een `objectief' wil nog niet zeggen dat de koers al gewonnen is. Maar vandaag gaat het niet over Hamilton. Vandaag gaat het over Francisco Perez Sanchez, die ik bij deze plechtig doop als De Sfinx Van Leukerbad.

Francisco Perez Sanchez is geen mooie wielrenner. Hij is een slungel. Zijn trapbeweging is niet mooi rond, hij trapt als een vuurdanser. Zijn rug kent een kramp, zijn hele voortbeweging is een krampaanval. Elegantie valt in die kerel niet te ontdekken. Je ziet hem fietsen en je denkt: die raakt niet vooruit. Een antiheld. Jong en onstuimig. Een neus als een papegaaiensnavel. Spanjaard – provincie Murcia.

Ik wist niet eens dat deze wielrenner bestond, maar het was toch wel degelijk Francisco Perez Sanchez die aan het slot van de derde etappe van de Ronde van Romandië het hooggelegen Leukerbad (bekend om de geneeskrachtige warmwaterbronnen) in koppositie binnenklauterde. Hij was los. En hoe! Hij rook de overwinning, hij explodeerde bijna van de inspanning.

Ik ben in een grijs verleden ook wel eens Leukerbad binnengeklauterd. Ergens in het centrum was een streep op de weg gekalkt, en dat was dat. Francisco Perez Sanchez kwam er niet zo genadig vanaf. Hij moest de hele stad door, tot op het hoogste punt, om daarna weer twee kilometer af te dalen door een stelsel van stegen en steegjes waar geen Hollander met een caravan zich ooit zou wagen.

De afdaling van Francisco Perez Sanchez. Hij had lef, zoveel was zeker. Hij smeet zichzelf roekeloos in de bochten. Hij daalde als een sneeuwbal. Elk moment kon hij in duizend stukken uiteenspatten tegen een muur. Hij had een rood waas voor de ogen, hij zag geen gevaar, hij zag de overwinning. En toen zagen we (beelden uit de helikopter) dat Francisco zich vergiste in de kronkelige route. Hij reed rechtdoor waar hij linksaf had moeten slaan.

De helikopter bleef hem volgen. Ondertussen zat hij in de avondspits van Leukerbad. Tegenliggers ontweek hij behendig. De victorie was met hem. We zagen de personificatie van de overwinningsroes. Francisco gaf vol gas, hij verliet Leukerbad.

De regie schakelde over naar de vaste camera aan de finish. De achtervolgers sprintten ondertussen om de overwinning. Francisco Perez Sanchez zou jaren later, sterk vervuild en vermagerd en met een lange baard, terug worden gevonden in een grot in de Berner Alpen.

Hij kwam ten slotte binnen op vijf minuten. Een wereldprestatie, maar het publiek trakteerde hem op hoongelach.

Een dag later won Perez Sanchez de bergrit naar Les Paccots. De wereld doet er verstandig aan zich voor te bereiden op de wraak van De Sfinx Van Leukerbad.