Gebrek aan lef

Pim Fortuyn komt in zijn boek De verweesde samenleving met een verrassende analyse van het tekort in onze samenleving: het afwezig zijn van een elite met dragende gedachten. In plaats daarvan kenmerkt onze amorfe samenleving zich volgens hem door een overvloed aan dwingende `humane' gedachten en naïef optimisme. Dit resulteerde in een opgelegde cultuur van verdraagzaamheid die er feitelijk voor gezorgd heeft dat wij onszelf jarenlang collectief voor de gek hielden. Fortuyn ging hier voluit tegenin. Weg met de mentaliteit van iedereen willen ontzien en plezieren. Terug naar respect, discipline en verantwoordelijkheid.

Als buitenstaander was Fortuyn dankzij zijn sociologische antenne, tezamen met zijn intellectuele vermogen, in staat om te doorgronden waar in Nederland de schoen wringt. Echter, in het politieke debat lijkt niet veel meer over te zijn van de urgente onderwerpen die door Fortuyn op de agenda zijn gezet. Dat komt voornamelijk omdat de overgrote meerderheid van het politiek establishment daar zit omdat zij jarenlang politiek correct gefunctioneerd heeft. Zij gelooft heilig in haar ideologie. Het denken staat daarom stil. Daarnaast lijkt ook sprake te zijn van een gebrek aan eigenzinnigheid, lef en intellect bij de huidige publieke vertegenwoordigers. Het heeft er alle schijn van dat politici én burgers jarenlang voor de problemen zijn weggelopen. Probeer dat maar eens te doorbreken. Dat vereist visie en daadkracht om te komen tot een mentaliteitsverandering.