Iraakse voetballers kregen stokslagen

Voor Iraakse voetballers betekende een verloren wedstrijd gevangenschap, marteling en soms verhongering. Dat zegt Samir Kazim, een aanvaller die van 1988 tot 1999 tot de Iraakse selectie behoorde. ,,We speelden onder grote psychische druk, omdat een nederlaag automatisch straf betekende.''

De Iraakse voetbalbond en het nationale olympisch comité werden vanaf 1984 geleid door Uday, de oudste zoon van Saddam Hussein. Hij voerde een waar schrikbewind, waarin atleten niet zeker waren van hun leven. Voormalige atleten beweren dat er onder Uday zeker tweeënvijftig atleten zijn vermoord. Het bewijs is vermoedelijk in rook opgegaan door de zware Amerikaanse luchtaanvallen op het hoofdkwartier van het Iraaks olympisch comité.

Voetballers werden na elke wedstrijd door de assistent-coach op hun fouten gewezen. ,,Elke fout betekende automatisch een zweepslag'', aldus de 38-jarige Kazim. ,,Later twee per fout.''

De jeugdselectie werd ooit door Uday een week zonder eten of drinken gevangen gezet op een boerderij buiten Bagdad. ,,Na vier dagen werden alle spelers ziek omdat ze gedwongen werden water te drinken waarin dieren hadden staan schijten of pissen. Pas nadat artsen wezen op het gevaar van een epidemie, konden de kinderen naar huis.''

Uday strafte niet alleen spelers na een verloren wedstrijd. ,,Zestien spelers kregen tweeëndertig stokslagen op hun voetzolen, omdat we elektrische apparatuur hadden gekocht in de Koerdische stad Duhouk waar we een wedstrijd hadden gespeeld'', aldus Kazim. ,,Eén voor één werden we in een kamer op de eerste etage binnengeroepen. De anderen zaten beneden te wachten en hoorden ze gillen. Ik was het laatste aan de beurt. Ze sloegen me met een zware stok. De eerste tweeëntwintig slagen gaf ik geen kik. De laatste tien brandden zo dat ik begon te schreeuwen. Daarna kon ik een week niet lopen.''

Zolang er onzekerheid blijft over het lot van Saddam en zijn zonen vreest Kazim vergeldingsacties. ,,Een week geleden werd ik door de Amerikaanse televisie geïnterviewd. Ik heb gevraagd het interview niet uit te zenden uit vrees dat Uday het in zijn schuilplaats zal zien.''