Hockeyers HGC laten zich in slaap sussen

De coach die als speler zijn emoties nog wel eens de vrije loop liet gaan, bleef andermaal onbewogen. Marc Delissen (38) is dan ook geen twintig meer. Bovendien is de oud-hockeyinternational uitgekookt genoeg om te beseffen dat een verbale uitbrander het vertrouwen van zijn toch al aangeslagen HGC-selectie vermoedelijk nog verder ondermijnt in de aanloop naar het cruciale thuisduel, komende zondag tegen Bloemendaal.

Opvallend mild was Delissen gisteren dan ook in zijn nabeschouwing. En dat terwijl HGC nota bene in de slotminuut een gelijkspel uit handen had gegeven en daarmee een plaats in de play-offs in de waagschaal had gesteld. ,,Naar vermogen gehockeyd'', oordeelde Delissen na de dure en onnodige 4-3 nederlaag tegen achtervolger Den Bosch. En: ,,Afgezien van die laatste tegentreffer kan ik ze niets kwalijk nemen.''

Maar aan de consequentie van de vijfde competitienederlaag viel niet te ontkomen: deelname aan de strijd waarop HGC sinds 1996 een abonnement lijkt te hebben de play-offs staat op de tocht. Eén speelronde voor het einde van het reguliere seizoen bedraagt de voorsprong slechts één punt op Den Bosch, de ploeg die zich drie weken geleden al uitgeschakeld waande en mede daarom besloot aan het einde van het seizoen te breken met trainer-coach Ronald Jansen.

Die weigerde zich gisteren al rijk te rekenen, maar in gedachten heeft de oud-doelman zijn droomscenario ongetwijfeld al geschreven: zondag winnen van en bij degradatiekandidaat Hurley, en vervolgens per gsm op de hoogte worden gebracht van het puntverlies van HGC tegen titelverdediger Bloemendaal. Het zou hem alsnog in de play-offs brengen.

En wat nog mooier is: zo'n narrow escape zou de Bossche beleidsmakers ernstig in verlegenheid brengen. Het opnieuw mislopen van de nacompetitie was voor het bestuur immers aanleiding terug te komen op de tijdens de winterstop gedane toezegging om de samenwerking na dit seizoen voort te zetten.

Een telefoontje aan Bloemendaal-collega Reinoud Wolff laat Jansen deze week achterwege. ,,Waarom zou ik? Ik reken erop dat Bloemendaal zijn sportieve plicht doet.'' Ook de ploeg van sterspeler Teun de Nooijer is slechts gebaat bij een overwinning, benadrukte Jansen. De tweede plaats in de eindrangschikking biedt in de best-of-three-serie van de halve finales het thuisvoordeel tegen Oranje Zwart, de huidige nummer drie die niet meer te achterhalen is door HGC en Den Bosch.

Ook Bram Lomans, de HGC'er die gisteren twee strafcorners benutte, rekent niet op ,,een cadeautje van Bloemendaal''. Zelfbewust: ,,Dat hebben wij niet nodig, wij kunnen het op eigen kracht. Ons spel was vandaag dan wel niet flitsend, het biedt voldoende hoop en vertrouwen voor de wedstrijd van komende zondag en voor de play-offs.''

HGC is bovendien een kat met negen levens, weet international Lomans. Elk jaar opnieuw neemt de club uit Wassenaar afscheid van één of meerdere basisspelers en lijkt een terugval onafwendbaar. In de praktijk blijkt het tegendeel waar. Lomans: ,,Onderschat de kracht van onze commissie tophockey niet. HGC is niet alleen creatief, de club heeft ook het lef om jongere spelers een kans te geven. Met behulp van een ervaren technische staf en de internationals worden die gasten vervolgens in recordtempo klaargestoomd voor het tophockey.''

Toch liet HGC zich gisteren in slaap sussen door een ploeg die uiteindelijk met meer geluk dan wijsheid won, en tot afgrijzen van Jansen vooral in de eerste 35 minuten achteruit in plaats van vooruit holde.

,,Het zag er niet uit, maar daar hebben wij nu even lak aan'', excuseerde aanvoerder Jeroen Delmee zich naderhand voor het afzichtelijke spel van de thuisploeg. ,,Dit seizoen hebben we al zo vaak wél briljant gespeeld maar niet gewonnen, dat ik me in deze fase van de competitie niet schaam voor dit werkhockey.''

Hetzelfde `wapen' hanteerde HGC, dat daarom een al even onmachtige indruk maakte als Den Bosch. Maar wanhopen deed eerstejaars trainer-coach Delissen na afloop niet, in de wetenschap dat twee van zijn basisspelers, de gebroeders Peter en Rob Short, deze week terugkeren van een trainingskamp met de nationale selectie van Canada. Vraag is evenwel of het tweetal, dit seizoen goed voor twaalf doelpunten, in staat is om het middenveld van de broodnodige creatieve impulsen te voorzien.

Vraagtekens rezen woensdag al, en dan vooral over de mentale weerbaarheid van Delissens selectie, toen het ongeïnspireerde HGC in het inhaalduel tegen Kampong (3-3) geen moment de indruk wekte deelname aan de play-offs na te streven. Het venijn kwam pas na het laatste fluitsignaal. Lijdend voorwerp was een voor de hand liggend doelwit: het zeer warrig en inconsistent fluitende duo Rob ten Cate/Frans Vinju. Vooral de laatste was de weg kwijt, en verleidde zelfs de afzwaaiend Kampong-routinier Erik Gerritsen tot de conclusie dat ,,ik straks veel zal gaan missen, behalve Frans Vinju''.

Assistent-trainer Hans Streeder ging naderhand zo over de schreef dat Ten Cate excuses eiste. Zo niet, dan dreigde hij de met veel krachttermen gelardeerde woede-uitbarsting te rapporteren aan de tuchtcommissie van de hockeybond, met alle gevolgen vandien. Schoorvoetend gaf Streeder gehoor aan dat verzoek van de arbiter die vooraf, aldus het HGC-kamp, telefonisch te kennen had gegeven liever niet op Koninginnedag te willen fluiten. ,,Hij wilde liever in Amsterdam zijn.''