Column

Gadverdamme

Na de Ajaxkater in Milaan ben ik een beetje in Italië blijven hangen. Napels gezien en niet gestorven. Wel gezien hoe de grote Diego daar nog rondwaart. Hij herinnert de Napolitanen aan tovertijden van de inmiddels gedegradeerde club. Ook de naam Ruud Krol kleurt de binnenkant van de taxi mooier. De chauffeur smelt en lacht van oor tot oor. ,,He was a gentleman! A real professional!”

Ben gisteravond laat pas teruggekeerd uit het prachtland en heb een vreemd voetbalgevoel in mijn hoofd. Ik, in iedere vezel Ajacied, daarmee geboren, getogen en vergiftigd, ben voor het eerst van mijn leven voor Feyenoord. En nog fel ook. Komt door Pierre. Iedereen heeft gezien dat hij Van Damme niet schopte. Er was gewoon niks aan de hand. De Belg, het zogenaamde slachtoffer, vertelde dat ook na afloop op onze plaatselijke zender en iedereen had de indruk dat hij datzelfde voor de tuchtrechters zou verklaren. Dat hij met sappig Vlaams accent zou vertellen dat Luinge om welke reden dan ook (te weinig seks, verkeerd medicijngebruik of gewoon stress omdat zijn tulpen dit jaar minder mooi bloeien) hallucineerde, iets zag dat niet gebeurde en zodoende een verkeerde beslissing nam. Vrijspraak Pierre en vijf wedstrijden gedwongen rust voor rare Luinge.

Maar onder druk van het Ajax-bestuur heeft Jelle verklaard dat Pierre wel degelijk een trappende beweging maakte. Want het gaat om een plek in de Champions League, dus miljoenen euro’s en dan mag je liegen. Dit is echt Ajax onwaardig. En die tuchtcommissie heeft dezelfde oogarts en opticien als Luinge. Wie heeft tegen Jelle gezegd dat hij zijn mening moest bijstellen? Gentleman Krol niet, gok ik. Koeman ook niet, hoop ik. Wie dan wel? Het is gewoon een regelrechte schande. Vannacht schrok mijn vrouw wakker toen ik in mijn diepste slaap `Hup Feyenoord’ mompelde. En nog oprecht ook. Vreemder was ik in ons huwelijk tot nu toe nog niet gegaan.