Solodrummers

Een cd van veertig minuten met alleen maar drums, en dan ook nog eens één lang nummer. Ook solo is de Australische Tony Buck trouw aan het minimal music-recept voor jazz dat hij met The Necks in praktijk brengt. Self Contained Underwater Breathing Apparatus opent met wat gerommel op percussie: een belletje hier, een veeg van de brushes daar. Er komen toms en gongetjes bij, bekkens zorgen voor interpunctie. Er ontvouwt zich een veelgelaagd drumpatroon dat op kaleidoscopische wijze kantelt zonder abrupte breaks. Een beat ontbreekt. Onder de talloze laagjes van snelle tikjes, langzaam gewrijf over de vellen en getinkel in mid-tempo ligt een pulse die enerzijds doet denken aan de hectiek van freejazz-pionier Rashid Ali en anderzijds de subsonische drive van dub.

Gongs & Bells van Michael Baird is totaal anders. Hier geen repetitieve lap drumintuïtie, maar een zorgvuldige registratie van buitennissig slagwerkmateriaal. Baird demonstreert Indiase vingerbelletjes, de bamboo xylofoon, een Zen kom, koeienbellen en nog veel meer. De Utrechts-Britse drummer heeft voor ieder instrument een passend stuk gecomponeerd. Zijn cd is een stuk gevarieerder dan Bucks werk, en zal avontuurlijke percussieliefhebbers zeker aanspreken.

Tony Buck: Self Contained Underwater Breathing Apparatus (TES, TESCD0102). Via re_drum@hotmail.com. Michael Baird: Gongs & Bells (Sharp Wood Productions, SWP018). Via info@swp-records.com