Nieuw antisemitisme

Dan Cohen haalt in een interview met Danielle Pinedo (Z, 26 april) een uitspraak aan van Tamarah Benima: ,,dat de hedendaagse joden weinig meer te vrezen hebben van neonazi's en des te meer van linkse politieke partijen en organisaties.'' Oorzaak van dit euvel wordt gezocht in de steeds diffuser wordende grens tussen antisemitisme en antizionisme. Ik mocht onlangs getuige zijn van een treffende illustratie.

Het Palestina Comité organiseerde 7 april in Wageningen samen met onder andere de Raad van Kerken en het studium generale van de Universiteit Wageningen een discussieavond over het Midden-Oostenconflict. Aan het forum namen verscheidene politici deel, onder wie Bert Koenders (PvdA), Farah Karimi (GL), Guido van Leemput (SP), Henk Jan Ormel (CDA) en Anton van Schijndel (VVD). Een van de deskundige sprekers was Robbert Soeterik, antropoloog verbonden aan Middle East Research Associates.

Soeterik hield het publiek voor dat hij tegenstander van een joodse staat is, omdat de joodse staat het grootste obstakel voor de vrede in het Midden-Oosten betekent. Op deze uitspraak van Soeterik volgde een luid applaus van het grootste deel van de toehoorders! Later op de avond maakte de CDA-politicus Henk Jan Ormel een scherpe opmerking over dit applaus. Slechts een enkeling waagde het Ormel steun te betuigen.

De AEL wil ontmanteling van Israël; Soeterik wil – met luide ondersteuning van het aanwezige Wageningse publiek – opheffing van de joodse staat. Wie is in staat hierin nog de nuance aan te brengen?