Mars- en Venuscultuur

Volgens Robert Kagan komen de Europeanen van Venus en de Amerikanen van Mars (NRC Handelsblad, 26 april) en bestaat er geen weg om aan Mars te ontkomen. Zonder de militaire macht van Amerika, bestaat er geen veiligheid in de wereld.

Om invloed uit te oefenen op de VS raadt hij Europa dan ook aan niet in de VN maar in de NAVO te investeren. Daarmee geeft hij aan geen oog te hebben voor de overgangstijd waarin wij als mensheid verkeren. Deze verwijst namelijk naar de vervanging van de Mars- door de Venuscultuur, waarvoor de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens model staat.

Voor een goed verstaander van onze tijd staan wij dan ook voor de taak het mensenrechtenideaal hard te maken, ofwel de Venus-cultuur van vrede en geweldloosheid te verzilveren. Begrijpelijkerwijs zijn de VN daarvoor de aangewezen instantie, als `Moeder van Alle Naties'.

Voor het waarmaken van die wereldomvattende verzorgende taak van onze volkerenorgansatie zou de EU het voortouw kunnen nemen. En wel door in haar buitenlands beleid aan te sturen op een algemene VN-conferentie ter herziening van het VN-Handvest, waartoe artikel 109 de mogelijkheid biedt. Via deze broodnodige wereldconferentie moeten de VN namelijk kunnen uitgroeien van een ongeloofwaardige organisatie van regeringen, waarin de VS de lakens uitdelen, tot een gezaghebbend mondiaal beleidscentrum met bovennationale bevoegdheden, waarin de wereldbevolking het voor het zeggen heeft.

Een mondiale volksvertegenwoordiging, die op basis van de alom onderschreven mensenrechten en geholpen door onze fenomenale know how op elk terrein een wereldbeleid weet uit te stippelen, waarmee de schrijnende wereldproblemen en het daaraan gekoppelde onrecht adequaat kunnen worden aangepakt. Uiteraard zonder angstaanjagend wapengekletter, dat zo eigen is aan dictaturen.