Anti-islamisme

Ik deel Dan Cohens zorg om de opleving van oud en nieuw antisemitisme, hoewel ik me minstens zoveel zorgen maak om het groeiend anti-islamisme, wat elkaar bovendien ook nog versterkt. Maar ik kan Cohen niet meer volgen waar hij antisemitisme en kritiek op de politiek van de staat Israël bij elkaar optelt alsof dat hetzelfde is. Ik ga ervan uit – ik weet dat het controversieel is, maar ik meen het hartgrondig – dat Israël alleen te redden is wanneer ook de Palestijnen hun onafhankelijkheid krijgen. Wanneer eenieder die opkomt voor de rechten van Palestijnen meteen verdacht wordt van antisemitisme, waar gaan we dan heen? Als zelfs SP en Novib in het beklaagdenbankje terechtkomen, omdat ze vinden dat Israël zich aan VN-resoluties, Conventies van Genève en mensenrechten-akkoorden moet houden, en er anders reden is om niet aan verdere bewapening mee te werken?

Ik ken Marokkaanse jongeren die in hun verontwaardiging over het onrecht dat de Palestijnen wordt aangedaan, geen onderscheid maken tussen Israëliërs en joden. Ik zie ook in Gaza, waar ik werk, een probleem. Oudere Palestijnen, die vrienden hadden in Israël en soms nog hebben, die er hebben gewerkt, en soms zelfs in de gevangenis Hebreeuws hebben geleerd, maken zorgvuldig een onderscheid tussen Israëliërs en joden. De kinderen, die geen andere joden kennen dan soldaten en kolonisten, zien het verschil niet meer.

Hoe kan ik Marokkaanse jongeren en Palestijnse kinderen duidelijk maken dat er een essentieel verschil is tussen kritiek op de politiek van de staat Israël en haat tegen joden, wanneer een intellectueel, een psychiater als Dan Cohen nog niet in staat is om dat onderscheid te maken, en daarmee exact het spiegelbeeld is van wat hij wil bestrijden?

Anja Meulenbelt (binnenkort) Eerste-Kamerlid voor de SP