Van kleine rakker tot rijdende rolbeugel

Een reusachtige hand heeft de Smart ingedrukt tot een Smart roadster. Dankzij verfijning van de techniek zijn wegligging en stuurgedrag op dronk gekomen. Wel oppassen in zo'n lage auto met filerijden en ritsen.

Een autofabrikant is er veel aan gelegen om gedurende de levensloop van een consument zo veel mogelijk van zijn producten aan hem te slijten. Van mobiele couveuse tot comfortabele lijkwagen, bij wijze van spreken. DaimlerChrysler AG bijvoorbeeld, een industriële gigant met 365.000 werknemers en een omzet van een 150 miljard euro, probeert dat met vijf auto- en zes vrachtwagenmerken. De voertaal binnen dit bedrijf is Engels, en bent u ook telkenmale weer vertederd wanneer u iemand Engels hoort spreken met een onmiskenbaar Duits accent?

Vertederend was en is ook nog steeds de Smart, een geslaagde poging om met de modernste materialen en technieken een kleine auto voor alledaags gebruik te maken. Na een aanvankelijk moeizame start is de verkoop van My First DaimlerChrysler dan toch op gang gekomen. Die moeizame start was deels te wijten aan een hardnekkige vorm van tunneldenken bij de jongens en meisjes van het reclamebureau. Jong en trendy moest en moet de doelgroep zijn. Terwijl het wagentje toch uitermate geschikt blijkt voor consumenten die aangeland zijn in een van de laatste levensfasen. De kleine rakker heeft daarvoor alle benodigde eigenschappen: een soepele instap, de comfortabele seniorenzetels zijn al standaard aanwezig, het zicht rondom is ruim voldoende en wie taalt er op die leeftijd nog naar een forse bagageruimte of kinderzitje? Gespoten in en bekleed met stemmige herfsttinten en voorzien van extra grote meters en knoppen, zal het wagentje beslist succesvol zijn in dit snel expanderende en kapitaalkrachtige marktsegment.

Of de eigenschappen van de Smart Roadster daar ook geschikt voor zijn, valt vooralsnog te betwijfelen. Ofschoon er ruimschoots gebruik is gemaakt van onderdelen uit het allereerste model, lijkt me dit toch niet een vanzelfsprekende keuze voor de strammen en stijven onder ons. Wat is het ding laag en klein! Het is een Rijdende Rolbeugel, waarvan de vorm is ontstaan door met vlakke hand de Smart een reusachtige neerwaartse oplawaai te verkopen. De wagen heeft daardoor in de hoogte een kleine 35 centimeter moeten prijsgeven, maar is door al dat geweld in lengte en breedte respectievelijk 93 en 10 centimeter uitgedijd.

De rolbeugel van de veiligheidskooi is het gezichtsbepalende element van het ontwerp. Dat was het in de zestiger jaren ook al voor de Porsche 911 Targa en de VW-Porsche 914, beide eveneens met achterwielaandrijving en een motor achter de zitplaatsen. De laatste mag van mij trouwens zo weer in productie worden genomen, het koopcontract onderteken ik blindelings.

De jaren zestig hebben ook gezorgd voor een passende naam voor de nieuwste Smart. De naam Targa was helaas al jaren geleden door Porsche AG ingelijfd en het wagentje dat na de zware dreun restte, bleek nog het meest op een roadster te lijken. De betekenis van het woord is voor tweeërlei uitleg vatbaar: pony of toerauto. Ik gok op het laatste. Een roadster in de klassieke betekenis moet open, licht, betaalbaar en liefst niet al te sterk gemotoriseerd zijn, met als ultieme representant de ooit razend populaire MG B.

De Smart Roadster voldoet niet aan al deze eigenschappen, het karretje weegt ondanks alle inspanningen toch nog zo'n 790 kilo en is ook nog eens flink aan de prijs. Een zeer betrouwbare, pretentieloze en waardevaste Daihatsu Cuore van de laatste generatie en in de duurste uitvoering, heeft ongeveer dezelfde specificaties maar kost bijna eenderde van het bedrag dat voor een Smart Roadster moet worden overhandigd.

De zit – na een moeizame instap – achter het stuur doet denken aan die van de BMW Z4 en is zelfs ruim te noemen. Afwerking en spuitkwaliteit kunnen als nonchalant worden betiteld, de veiligheidsstoelen zitten prima. De bekende techniek uit de Smart is nog eens verfijnd en maakt dat wegligging en stuurgedrag op dronk zijn gekomen. Schakelen gebeurt via een sequentiële zesversnellingsbak, zeg maar een semi-automaat, voor een handmatige versie is er domweg niet genoeg ruimte. Het stoffen dak verdwijnt na een druk op de knop achterwaarts, doet dat ook tijdens het rijden, zodat u zorgvuldig gemodelleerde kapsel niet bedorven kan worden door een plotseling opduikend buitje. Voor nog meer frisse wind en zicht naar buiten – en naar binnen natuurlijk – kunnen ook de zijbalken verwijderd worden.

Doordat het zitvlak en de schoenzolen bijna over het asfalt schuren, zijn medeweggebruikers plotseling een paar maten gegroeid. Filerijden en ritsen bij wegversmallingen worden daardoor en vooral wanneer het regent, hachelijke ondernemingen, het stilletjes besluipen van forse en glimmende zakensedans en hen vervolgens onverhoeds en beneden deurklinkhoogte passeren is daarentegen een onbetaalbaar genoegen.