In het Iraakse Fallujah botsen beschavingen

Cultuurverschillen lijken de oorzaak van de demonstraties met dodelijke afloop in Al Fallujah. ,,Amerikanen begluren onze vrouwen met hun nachtkijkers.''

Het is op de lange, rechte weg die het woestijnstadje Al Fallujah in tweeën snijdt, waar deze week een mini-botsing der beschavingen heeft plaatsgevonden. Amerikaanse soldaten schoten vijftien Irakezen dood die demonstreerden tegen hun aanwezigheid. Als antwoord hierop gooiden onbekenden twee handgranaten over de muur van het Amerikaanse hoofdkwartier. Er vielen zeven gewonden. Bron van alle problemen: nachtkijkers.

De zon schijnt loodrecht naar beneden als honderden in het wit geklede mannen achter een doodkist aanlopen. Begraven wordt de veertiende dode in twee dagen. De sfeer is geladen. ,,We gaan alle buitenlanders doodmaken'', zegt iemand. ,,We jagen de Amerikanen de stad uit'', zegt een ander.

Officieel is de Amerikaanse bezetting van een schoolgebouw de reden voor alle protesten. De bewoners van Al Fallujah beweerden dat hun kinderen weer naar school wilden, maar werden gehinderd door Amerikanen die het gebouw als commandopost gebruikten. Afgelopen maandag was er een demonstratie. Wie met schieten begon is onduidelijk. Er vielen dertien doden aan de zijde van de stadsbewoners. De Amerikanen verlieten het gewraakte gebouw, maar de volgende dag werd er weer geprotesteerd en geschoten. Toen vielen er twee doden.

Er zit echter meer achter de protesten dan op het eerste gezicht lijkt. In het lokale ziekenhuis liggen de gewonden op skai-lederen matrassen pijn te lijden. Achmed Maglool komt zijn vriend bezoeken die een schotwond in zijn voet heeft. Maglool laat twee rode dobbelstenen zien: ,,Dit delen de Amerikanen aan de kinderen uit. Weten ze dan niet dat gokken in strijd is met de islam?! Ze geven ook seksboekjes aan kinderen, dat heb ik gehoord.'' Zijn gewonde vriend knikt en zegt: ,,De mensen in Al Fallujah zijn een stuk strikter dan elders in Irak.''

Over de `fundamentalistische en simpele' bewoners van Al Fallujah worden veel grappen gemaakt in Irak. Zo zijn de namen en karakters van de verschillende stammen die het stadje en het gebied eromheen bevolken bron van vermaak. `Een Koerd reisde ooit naar Al Fallujah; op twintig kilometer van het plaatsje trof hij de Albu Nimr aan, de stam van de Tijgers. Vijf kilometer verderop maakte hij kennis met de Albu Fahad, de stam van de Poema's. Bij de stadsgrens werd hij opgewacht door de Albu Chjleb, de stam van de Hond. Verschrikt ging de Koerd terug naar huis: Al Fallujah is één grote dierentuin!'

Maglool moet ook snel weer naar huis want daar zit zijn vrouw binnen, van haar vrijheid beroofd door de Amerikanen, beweert hij. ,,Met hun nachtkijkers gluren ze vanaf hoge gebouwen naar onze vrouwen. Dat willen we niet. Ze hebben ook apparatuur waarmee ze hun lichaamsvormen goed kunnen zien. Mijn vrouw leeft nu in een gevangenis. Is dit de vrijheid die de Amerikanen komen brengen?'', vraagt hij. ,,Ik laat haar pas weer naar buiten als ze weg zijn.''

Ook Achmed Taha Al Mohammad, assistent-directeur van het ziekenhuis, walgt van de Amerikaanse soldaten. Hij zag persoonlijk hoe ze op de brug over de Eufraat met kinderen begonnen te praten. ,,En nu zwaaien ze al naar de vrouwen'', zegt hij verontwaardigd. ,,De kinderen vinden het helemaal niet leuk om relaties met de Amerikanen te hebben. Overigens, iedereen weet hoe de Amerikanen in Vietnam kinderen verkochten.''

In de tijd van president Saddam Hussein was het zo slecht nog niet in Irak, vindt de assistent-directeur. ,,Er waren in ieder geval geen soldaten met nachtkijkers'', zegt Al Mohammad. Hij werkte tot laat en reed dan zonder problemen naar huis. ,,Nu word ik aangehouden bij controleposten en kan ik mijn vrouw en kinderen niet te lang alleen laten.''

Voor het hoofdkwartier van de Amerikanen staan tientallen kinderen voor het prikkeldraad. Een paar uur later worden er twee handgranaten over de omheining gegooid. Zeven Amerikanen raken gewond. Volgens hun commandant willen de bewoners van Al Fallujah stoom afblazen na alles wat er is gebeurd. Maar ook vannacht wordt er weer gepatrouilleerd, zoals altijd mét nachtkijkers.