Getekend nachtboek

Aan tafel zit een gezelschap van een man of vijftien te converseren. Achter de groep bevindt zich een groot venster, waardoor we zicht hebben op een paradijselijk berglandschap. Rond de groene toppen cirkelen vliegende schotels. Een alien die verdacht veel op Michael Jackson lijkt, staat in de deuropening en begroet het gezelschap.

De scène is afkomstig uit een droom van beeldend kunstenaar Paul Klemann (1960). In de nacht van 10 januari zette hij, zoals iedere nacht, verschillende keren de wekker en schreef hij op wat hij zich nog kon herinneren van zijn droom. De volgende ochtend typte hij de flarden tekst uit. Daarna begon hij aan de tekening, die hij de titel De UFO-limousines maakten een tussenstop op de Pelgrimsberg meegaf.

Al tien jaar lang hanteert Klemann vrijwel dagelijks dezelfde methode voor zijn droomtekeningen. Een kleine selectie uit dat immense oeuvre is nu te zien in de Haarlemse Motive Gallery. De werken, die allemaal gedateerd zijn, hangen dicht naast en boven elkaar – niet chronologisch gerangschikt maar, zoals in een droom, met onnavolgbare sprongen in de tijd. Door het uiterst persoonlijke karakter van het werk heb je het idee door het dagboek – of beter gezegd nachtboek – van de kunstenaar te bladeren.

Klemann droomt in uitbundige kleuren, zo blijkt uit zijn tentoonstelling. Zijn woonplaats Utrecht dient vaak als decor. Hij ontmoet er wereldberoemde figuren als George Michael of Vincent van Gogh. Op een van de werken staat Vermeers melkmeisje afgebeeld. Ze is gekleed in haar karakteristieke zeventiende-eeuwse kostuum, maar de melk die ze schenkt is afkomstig uit een AH-tas.

Het zijn stuk voor stuk fascinerende tekeningen, rijk aan details en vol hilarische gebeurtenissen. Soms zijn de personages wat knullig of stijfjes getekend of klopt het perspectief niet helemaal. Maar daar staat tegenover dat de gedrevenheid van de werken afspat. De potloodlijnen staan diep in het papier gekerfd. Het is alsof de kunstenaar bang was de beelden in zijn hoofd te vergeten als hij ze niet snel genoeg vastlegde.

Er is er één persoon die regelmatig terugkeert op de tekeningen; een man met kale kop en een stoppelbaardje. Het blijkt de kunstenaar zelf te zijn. Steeds kijkt hij van een afstandje toe, als een ooggetuige van zijn eigen onderbewustzijn.

Paul Klemann, 10 jaar droomtekeningen. T/m 25 mei in de Motive Gallery, Burgwal 2, Haarlem. Do t/m za 13-17u, zo 14-17u.