Cyprus in ban van hereniging

Op Cyprus vierden gisteren de 4.500 leden van Turkse en Griekse vakbonden samen de Dag van de Arbeid. Negen dagen na de opening van de Turks-Cypriotische scheidslijn sprak de voorzitter van de Grieks-Cypriotische vakbond van een historische dag dat de arbeiders voor het eerst sinds 45 jaar samen 1 mei vieren.

Het feest van de `hereniging' op Cyprus duurt onverminderd voort. Inmiddels hebben meer dan 160.000 Cyprioten gebruik gemaakt van het op 21 april versoepelde reisverkeer op het gedeelde eiland. Nog dagelijks trekken Grieks-Cyprioten over de groene lijn die op drie plaatsen is opengesteld, naar de Turkse sector in het noorden, en Turks-Cyprioten naar het zuiden, dat door de Grieken `het vrije deel van Cyprus' wordt genoemd.

Aan beide kanten wordt bericht, hoe gastvrij en vreugdevol men wordt ontvangen, zelfs als Grieken hun oude huizen bezoeken waaruit zij 29 jaar geleden zijn gevlucht. Het idyllische maar onder Turks bestuur wat verstilde havenstadje Kyrenia (Turkse naam: Girne) beleeft hoogtijdagen. Alleen `kolonisten' uit het Turkse vasteland zijn niet altijd blij als ze de voormalige Griekse bewoners aan hun kant zien.

Tijdens Pasen, dat hier afgelopen weekeinde viel, wachtten kilometerslange autocolonnes met Grieken tot ze de groene lijn konden passeren. De Turks-Cyprioten kwamen merendeels te voet, maar de Grieks-Cyprische autoriteiten zorgden voor gratis vervoer per autobus naar de steden Larnaka, Limasol en Pafos (Turkse naam Baf).

Een door de Turken veroverd stadje als Kyrenia heeft nog altijd een burgemeester in de Griekse sector, Konstandinos Orologás. Deze ontraadt zijn burgers eveneens een bezoek van één dag aan hun geboorteplaats. ,,Het is vernederend je huis te bezichtigen en dan dezelfde dag weer terug te moeten gaan.''

Maar de meeste Griekse politici en commentatoren zien slechts voordelen uit de ontwikkeling, die onder druk van de wereldopinie tot stand zou zijn gekomen. Met name secretaris-generaal Kofi Annan van de Verenigde Naties heeft zich het afgelopen jaar ingespannen voor de totstandkoming van een definitieve regeling tussen de beide eilanddelen. De kolossale verbroedering kan de theorie van de Turks-Cyprische leider Rauf Denktas ontzenuwen dat Grieken en Turken niet samen kunnen leven op het eiland.

Zelfs waarschuwt Denktas de ,,verworvenheid'' van de Turks-Cyprische Republiek niet verloren te laten gaan en vooral niet te bezwijken voor financiële aanbiedingen van Griekse bezoekers. Zijn zoon Serdar, aan wie het initiatief wordt toegeschreven, verklaarde: ,,We moeten gewoon afwachten wat er uit voortkomt.''