WAO-probleem

Enkele jaren terug heeft mijn bedrijf een arbeidsgehandicapte werknemer in dienst genomen. Ofschoon ik in eerste instantie sceptisch stond tegenover het in dienst nemen van iemand die al een tijd met rugproblemen zat, heb ik mij door het toenmalige GAK toch laten overhalen. Ik werd erop gewezen dat er aan een aanname van deze werknemer voor het bedrijf geen financiële risico's kleefden, omdat in het kader van de wet REA de loonbetalingsverplichting bij ziekte direct door het GAK wordt overgenomen.'

Het verhaal werd onderbouwd met een folder van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, welke spreekt van een zogenoemde `No-risk polis', waarover letterlijk staat geschreven: ,,U hoeft bij ziekte van de werknemer gedurende de eerste vijf jaar na indiensttreding, geen loon door te betalen. Ook het risico van hernieuwde of toekomstige arbeidsongeschiktheid is afgedekt.''

De woorden in de folder bleken bijzonder misleidend. De werknemer zit nu weer in de WAO. Het GAK betaalt dit tweede jaar nog 70 procent van het loon en de CAO kleinmetaal stelt dat de werkgever gedurende dit jaar de 30 procent aanvulling moet verzorgen. No-risk betekent blijkbaar 30 procent risico. Door deze ervaring is het in dienst nemen van arbeidsgehandicapten wat mij betreft nimmer meer aan de orde.

Met dit soort wetgeving komen onze miljoen WAO'ers nooit meer aan de slag en heeft langer debatteren over het WAO-probleem geen enkele zin.