Amore, amore

Nu alles openbaar wordt over topmanagers, dringt die ene vraag zich steeds meer op. Hoe is het thuis, hoe is uw huwelijk?

Salaris, bonus, gouden handdruk, beurshandel, iedereen kan het (op internet) lezen. De taboes op ziekte of operatieve ingrepen zijn doorbroken. Het is nog maar een kwestie van tijd of beleggers zullen aandringen op de publicatie van de uitslag van de jaarlijkse medische keuring van topmannen. Als de baas zoveel geld kost en zo cruciaal is voor de onderneming, is duidelijkheid over zijn welzijn van ieders belang.

Maar hun huwelijk? Achter elke succesvolle topman staat een even succesvolle vrouw, met meer dan één carrière: moeder, minnares en manager van de thuisbank. Het is natuurlijk wel wennen. Is informatie over de particuliere markt voor welzijn en geluk relevant? Moet de accountant dat ook verifiëren?

Wacht maar tot het fout gaat. Twee voorbeelden. Het publieke vertrouwen in (Amerikaanse) topmanagers en hun werkgevers zou minder geschaad zijn als voormalig topman Jack Welch van het financieel-industriële conglomeraat General Electric (GE) niet was gescheiden. Welch was een levende legende door de manier waarop hij GE leidde en tot het meest waardevolle bedrijf ter wereld maakte.

Toen hij, na zijn aftreden overigens, ging scheiden deed zijn ex-vrouw in de rechtszaal een boekje open over het appartement, de vliegtrips, de operakaartjes, de bloemen en al die andere pleziertjes die hij op kosten van GE genoot. Allemaal onderdeel van zijn beloningspakket, maar nooit gemeld aan de aandeelhouders. Welch zette er vervolgens zelf een streep door.

Het publieke vertrouwen in Nederlandse bazen zou nooit een extra knauw hebben gekregen als Cor Boonstra niet had willen scheiden. Morgen doet de rechtbank uitspraak over de beschuldiging dat hij in maart 2000, toen hij nog voorzitter van het Philips-bestuur was, met voorkennis aandelen Endemol heeft gekocht. Rap daarna volgde een lucratief overnamebod op Endemol. Boonstra zat toen in een scheiding en zijn nieuwe vlam, zakenvrouw Sylvia Tóth, was commissaris bij Endemol. Zij is overigens geen verdachte. Boonstra kocht de aandelen via zijn Belgische bank, vroeg om discretie, maar kreeg na-aap transacties van ruim tien medewerkers en klanten van die bank. De drukke handel vanuit 's Gravenwezel zette justitie op zijn spoor. De affaire verzuurde zijn pensionering bij Philips een jaar later.

Maar waarom kocht hij die aandelen? Een van Boonstra's drijfveren, zo suggereerde zijn advocaat, was dat hij het vermogen wilde terugverdienen dat zijn vrouw zou krijgen bij de scheiding. Beleggers, vergeet de cash flow en de winst per aandeel, als u de topman probeert te beoordelen. Cherchez la femme.