Het nieuws van 24 april 2003

Voorkeur Beeldende Kunst

Woody van Amen

,,In God They Trust! Dig we must! but I / refuse to answer: Am I Check Point Charley or in the Amen Corner?'' Zo dichtte in 1965 Ted Joans, kwaadste aller black power-dichters. Het gedicht Pop Secret is opgedragen aan Woody van Amen (1936). Joans plaatst de kunstenaar in de tijd van protest, angst voor de bom en maatschappelijke opschudding. Ook verwijst hij naar twee werken die gezien kunnen worden als de polen van zijn oeuvre en die beide te zien zijn op de uitstekende overzichtstentoonstelling in Het Valkhof. Check Point Charley een altaarstuk in de vorm van een drieluik waarin de hoofden van de Heilige Familie zijn vervangen door beveiligingscamera's toont Van Amens politieke engagement op zijn stekeligst. De Woody van Amen Corner vormt met zijn deur die opent naar een vervormende spiegel, de andere, introverte kant van het spectrum. Van Amen raakte begin jaren zestig in de ban van de pop art. Hij experimenteerde er lustig op los met het toen nieuwe perspex, aluminium, neonbalken en zelfs met 20.000 kilo zware ijsblokken die hij liet smelten tot grillige vormen. Van Amens werk wordt in Nijmegen getoond samen met dat van tijdgenoten zoals Christo, Panamarenko en Arman, afkomstig uit de collectie van Nederlands grootste pop art-verzamelaar Frits Becht. Recent werk van van Amen hangt ook in het Chabot Museum: aquarellen en olieverfschilderijen met een nieuw symbool: TAXAT, een driedimensionaal dubbelkruis opgebouwd uit dertien congruente kubussen.

Woody van Amen & Collectie Becht: Van pop art tot nieuwe romantiek t/m 22 juni in Museum Het Valkhof, Kelfkensbos 59, Nijmegen. Di-vr 10-17u, za zo 12-17u. Inside outside, upside downside: Woody van Amen & Global Dimensions t/m 22 juni in het Chabot Museum, Museumpark 11, R'dam. di-vr 11-16u30, za tot 17u zo 12-17u.

Voorkeur Theater

Noodlot

Met zijn korte roman Noodlot (1890) schreef Louis Couperus een knappe constructie van een fatale driehoeksverhouding. Twee oude vrienden, Frank en Bertie, treffen elkaar na twintig jaar. In Franks leven is inmiddels een vrouw gekomen, Eve. Uit jaloezie, maar ook gedreven door een sterk erotisch verlangen naar Frank, sticht Bertie op redeloze wijze verwarring en vervreemding tussen het tweetal. Noodlot leent zich prachtig voor een toneelbewerking en het is dan ook een goede keuze van regisseur Peter Sonneveld om Couperus' negentiende eeuwse novelle in het theater gestalte te geven. Het stuk speelt zich af in het onherbergzame Noorse land. Lelies als witte doodsbloemen, nepsneeuw en veel glazen vazen domineren het toneelbeeld. Het lijkt of alle leven uit de personages is weggetrokken, zo bleek zien ze eruit. Hoofdrolspeelster Marike van Weelden lijkt zo weggelopen uit een schilderij van de Noorse schilder Edvard Munch en er is veel gelijkenis te bespeuren tussen haar rol en een toneelstuk als Spoken van Ibsen, waarmee Couperus bekend was. De acteurs Titus Boonstra als Bertie en Thomas Oerlemans als Frank geven op fraai, gestileerde wijze de mentale ontreddering van zo'n ingewikkelde verbintenis weer. Regisseur van Sonneveld betoont zich een uitstekend regisseur van Couperus' literaire stijl. De voorstelling is een mooi voorbeeld van hoe literatuur en toneel samen kunnen gaan. 010-4044111, www.schouwburg.rotterdam.nl.

24 april Goes, `t Beest. 26 april Groningen, Grand Theatre.