Rotterdam wil meer dan de Europa Cup II

Voor eigen publiek wonnen de hockeysters van Rotterdam gisteren opnieuw de Europa Cup II. Maar de ambities reiken verder.

Amper had zij het thuispubliek bedankt en was zij van het ereschavot geklommen of realiteitszin nam bezit van Florien Cornelis. ,,Deze prijs is mooi, heel mooi zelfs, maar de competitie heeft prioriteit'', sprak de aanvoerster van de hockeysters die gisteren voor de tweede keer op rij de Europa Cup II wonnen.

Het was een openhartige constatering, van een speelster die de afgelopen twee jaar door schade en schande wijs is geworden. Twee keer speelde Cornelis met Rotterdam in de finale van de strijd om de landstitel, en evenzovaak ging de 24-jarige spelverdeelster over de knie bij het lepe Den Bosch. ,,Omdat we telkens maar niet volwassen genoeg bleken om de wedstrijd uit te spelen'', bracht de oud-international die pijnlijke ervaringen in herinnering.

Een nieuw demasqué wil de grootste club van Nederland (2.169 leden) zichzelf besparen. Een eerste aanzet op weg naar eerherstel gaf de ploeg gisteren, in de finale van het toernooi dat op het lijf geschreven bleek van het elftal dat al maanden op zoek is naar vorm en zelfvertrouwen. Sintez Dzerjinsk, een sjofel gezelschap uit Rusland, ontpopte zich gisteren na Slavia Praag (6-0), Club an der Alster (2-2) en Real Sociedad (3-0) als de vierde ideale sparringpartner op rij: 5-2.

Geen moment kwam Rotterdam in de problemen tegen een tegenstander die zich verzoend had met een nederlaag. Niet in de laatste plaats tot hun eigen verbazing stonden de Russinnen immers in de finale, en niet het hoger aangeslagen Slough uit Engeland. Zo ingenomen met dat onverwachte hoogtepunt uit de clubhistorie was de overjarige ploeg van oud-international Valentina Apelganets dat het duel tegen de thuisploeg als een verplicht nummer werd afgehandeld.

Tekenend voor de berusting op de Russische bank was de publiekswissel die Anna Radomskaya in de slotfase ten deel viel. Hoewel vijf keer gepasseerd ging de keepster langs de zijlijn bijna op de schouders, nadat ze haar plaats had moeten afstaan aan collega Anna Smirnova. Met dat potsierlijke staaltje ontmaskerde Sintez Dzerjinsk City zichzelf als een stel veredelde recreanten, dat na rust zowaar nog twee keer mocht scoren van het lankmoedige Rotterdam.

Het eenzijdige duel illustreerde eens temeer de armoede van het Europese clubhockey. De Nederlandse vertegenwoordigers zijn al jaren heer en meester al jaren in de Europa-Cuptoernooien. De enige serieuze tegenstand komt uit Duitsland en incidenteel uit Spanje. De overige deelnemende teams beschouwen het toernooi als een jaarlijks terugkerend en uiterst knus familie-uitje met een bescheiden sportieve opdracht: niet degraderen.

Hoe aanstekelijk en daarmee verraderlijk die atmosfeer kan werken, ondervond Rotterdam-coach Donald Drost. Ook zijn speelsters dreigden zich te laten meesleuren door het jolige sfeertje, constateerde de oud-international zondag. Vrijdag en zaterdag was sprake van ,,een vakantiegevoel'', mokte Drost een dag later. ,,En dus hebben we zaterdagavond in het hotel maar even de noodzakelijke puntjes op de i gezet.''

Grootste winstpunt lijkt de terugkeer van Cecilia Rognoni, 's werelds beste hockeyster die twee maanden geleden neerstreek in Rotterdam maar nog nauwelijks aan spelen toekwam. Een gebroken rechterduim hield de 26-jarige Argentijnse vijf competitieduels aan de kant. Vrijdag maakte Rognoni haar rentree. Twee keer een kwartier gaf ze de leiding aan de defensie, die sinds het vertrek van Janneke Schopman (Den Bosch) en Boukje Vermeulen (zwanger) smacht naar rust en spelinzicht.

Beide wapens heeft Rognoni tot haar beschikking, alsmede een splijtende schijnpass die ze gisteren in het optreden van twee keer 25 minuten een paar keer in stelling bracht. ,,Met of zonder haar, dat merk je meteen'', oordeelde Drost over zijn aanwinst.

Mede door Rognoni's voorspoedige herstel is Drost vol vertrouwen over de ontknoping van de competitie. De play-offs een gelopen koers? Niets ten nadele van titelverdediger Den Bosch, maar: ,,Kijk eens wat wij hier hebben rondlopen.''

Mocht Rotterdam er in de resterende zes duels niet in slagen afstand te doen van de vierde plaats, dan wacht de ploeg het weinig aanlokkelijke vooruitzicht van een voortijdige confrontatie met vijfvoudig kampioen Den Bosch. Dat lijkt een alleszins realistisch scenario, gelet op de huidige achterstand (vier punten) op de nummers twee (Laren) en drie (Amsterdam) van de ranglijst.

Maar Drost toonde zich gisteren na de winst van de aanmoedigingsprijs van zijn zonnigste kant. Het ergste leed is geleden, ook al verloor hij gisteren opnieuw twee speelsters met blessures: Saskia Reuhman (gescheurde knieband) en Mirjam Flore (hamstring). ,,We hebben een enorm drama achter de rug, alles is nu aanwezig om dit seizoen goed af te sluiten.''