Agressor Heinsbroek

J.M. Bik schreef in deze krant van 8 april dat Balkenende en Zalm misschien een taxatiefout hebben gemaakt toen zij een einde maakten aan het eerste kabinet-Balkenende wegens de aanhoudende ruzies tussen twee LPF-ministers. Maar dat was ook niet de reden. De VVD wilde een verkiezing en het CDA sloot zich daar bij aan. Dat is de stelling van mijn boek Blinde Ambitie en die werd me pas geleden nog eens frappant bevestigd door één van de vier hoogste leden van de VVD die vertelde: de LPF was te groot voor het politieke evenwicht.

Wat de zogenaamde ruzies betreft is het waar dat Herman Heinsbroek tussen 30 september en 14 oktober heel wat energie stak in aanvallen op mijzelf.

Ik vroeg daar advies over aan collega-ministers Maria van der Hoeven en Henk Kamp, en ook aan Wim Kuyken, de hoogste ambtenaar van premier Balkenende. Die zeiden allemaal: sta er boven, reageer niet.

Daar heb ik me consequent aan gehouden, en Bik zal dan ook niet één voorbeeld kunnen noemen van een ruzie van mijn kant. Herman Heinsbroek was de enige agressor in het kabinet.

De mythe van de twee ministers die elkaars bloed konden drinken is afkomstig van VVD-leider Gerrit Zalm. Hij wilde dat ik ook zou aftreden, omdat dan de door de VVD gewenste verkiezing automatisch zou volgen. Ongelukkig genoeg heeft de LPF-fractie dat scenario gevolgd en kreeg de VVD haar zin.

Het land mist nu een half jaar een volwaardige regering. De VVD heeft weliswaar bereikt dat de LPF 18 zetels verloor, maar de PvdA heeft er in januari 19 bij gekregen, zodat behoudende PvdA-politici als Saskia Noorman-Den Uyl weer terug zijn in de fractie.

De ervaring van Paars leert dat met zulke PvdA-kamerleden vernieuwing in sociale zekerheid, onderwijs en gezondheidszorg bijna onmogelijk is.

Ik kan me ook niet voorstellen dat ministers De Geus (Sociale Zaken) en Van der Hoeven (Onderwijs) zich erop verheugen om hun ideeën te moeten voorleggen aan mevrouw Noorman.

Toegegeven, de LPF-fractie had geen decorum en gebruikte schuttingtaal, maar programmatisch hadden CDA en VVD het met de LPF niet beter kunnen treffen. Ik ben het met Bik eens, dat Balkenende en Zalm daar misschien nu wel met weemoed aan terugdenken.