Lente. Tijd voor striptease-les à la Moulin Rouge

Topless zonnen mag nog steeds niet in Los Angeles, maar wie slank aan het strand wil liggen kan naar strip-fitness. Maartje Duin neemt striptease-les in een respectabele sportschool.

Ik weet niet goed welke onderbroek ik moet aantrekken. De vleeskleurige slip? Degelijk, maar ook wat laf. Het witte niemendalletje met het logo van de London subway en de tekst `Mind the gap'? Nah. Niet nu. Een simpele zwarte string moet volstaan. 't Is een detail, maar 't is een Chantelle.

Ik draai mijn auto Sunset Boulevard op; langs palmbomen en veelkleurige neonlichten zoef ik richting Hollywood. Vanavond krijg ik mijn eerste les in striptease.

Er is iets aan de hand met striptease. Was het ooit veroordeeld tot het domein van peepshows in morsige barretjes of de treurige geilheid van vrijgezellenfeestjes – dat imago is het ontstegen. In Amerika publiceerden voormalige stripteasedanseressen boeken waarin ze openhartig uitweiden over hun verleden. In Parijs presenteerde couturier en hoedenmaker Philip Treacy zijn voorjaarscollectie in een nachtclub met modellen die hun benen rond glimmende palen slingerden. En in Amsterdam ontstond afgelopen najaar ophef over de status van paaldanseressen in de trendy Zebra Lounge bij het Leidseplein. Volgens de gemeente hoorde de bar hiermee thuis op de Wallen. De lounge werd gedwongen haar deuren te sluiten, maar sloeg terug met een ludieke protestactie. De eerste nationale paaldansdag, op initiatief van de oprichter van Chemistry, was een feit. De boodschap: paaldansen is niet ordinair. Paaldansen is chic.

Jeff Costa introduceerde cardiostriptease, zoals de cursus voluit heet, in juni 2001 in Los Angeles. In de stad waar topless zonnen je nog steeds op een fikse boete komt te staan, sloegen de lessen meteen aan. Sindsdien heeft zijn sportschool Crunch in alle negen filialen striptease-lessen en is hij zelf een veelgeboekte specialist, tot ver over de landsgrenzen.

PLAGEN

Jeff, voormalige gogo-danser (,,zoiets als de Chippendales, ja''), heeft zo te zien louter professionele motieven om vrouwen uit de kleren te praten. Hij is kaal, heeft een ringbaardje en draagt een grijze string onder zijn spijkerbroek. Alleen: dat weet ik nu nog niet.

,,Eind jaren negentig was het combat wat de klok sloeg'', zegt hij. ,,Tai- en kickboksen, tae bo: aggressieve sporten. Bij het begin van de eenentwintigste eeuw, en helemaal na elf september, had men genoeg van al dat geweld. Nu is de focus meer verschoven naar het eigen lichaam, de eigen seksualiteit.''

New burlesque noemt hij die trend. ,,Denk aan de seksualiteit met een knipoog in de film Moulin Rouge. Veel mensen denken bij striptease aan de seksindustrie. Maar in mijn lessen leg ik het accent op het woordje `tease', plagen, in striptease.''

`No judgements' is de slogan waarmee de Crunch adverteert. De sportschool mag bekend staan om zijn vaste clientèle van celebs, men benadrukt dat iedereen hier welkom is: dik of dun, jong of oud, pappig of gespierd.

Toch krijg ik het benauwd wanneer ik binnenkom en zie waaraan ik me het komende uur ga overleveren. Met een handvol seksegenoten in een achterafzaaltje naar ons eigen spiegelbeeld lonken, ja, daartoe was ik bereid. Maar ik had moeten weten dat striptease zonder publiek geen striptease is: het lokaal waarin wij ons collectief gaan ontkleden is een aquarium, omringd met fitnessapparaten waarop mannen in bezwete hemden zich straks aan ons kunnen vergapen. No judgements. Juist.

BEKKEN KANTELEN

Een van de meisjes in de rij vangt mijn huiverige blik op. ,,Na vijf minuten merk je niet eens meer dat ze er zijn'', zegt ze. ,,Je komt voor het eerst? O, you'll love it.'' Met haar paardenstaart en joggingbroek is ze beslist geen Beverly Hills-bimbo zoals ik die had verwacht – hadden Carmen Electra en Angelica Bridges van Baywatch deze cursus niet beroemd gemaakt? De andere deelneemsters zien er al even gewoontjes uit. Er zijn twee oudere vrouwen, ik schat ze een jaar of zestig. Badstof haarbanden houden hun dunne haar bijeen. Wat brengt hen hier? ,,Oh, it's so groooovy'' zegt de een. Ze maakt er een suggestieve heupbeweging bij. ,,En Jeff is de beste leraar die je kunt hebben'', vult de ander aan.

Jeff begint met een warming-up. Op de opzwepende muziek van Paula Abduls `My love is for real' draagt hij ons op onze heupen van links naar rechts, van voren naar achteren te bewegen. Er wordt gegiecheld. Jeff sist en kreunt ter aanmoediging. ,,Tsss tsss work it, girls!'' Hij brengt zijn armen langs zijn oren omhoog: ,,Draai die polsen rond, en rond, en rond''

Ik ontkom er niet aan: een out of body-experience waarin ik mezelf en veertig andere vrouwen met naar voren gekanteld bekken zie rondspringen, terwijl we onszelf enthousiast op het achterwerk slaan. Onwillekeurig kijk ik naar onze toeschouwers achter de glazen wand. Schijnbaar onbewogen doen ze hun push-ups.

Maar het duurt niet lang voordat de giechelstemming is verdwenen. We zwiepen met onze haren alsof we nooit anders gedaan hebben. `Look your lover in the eye.' Ritsen onze trainingsjasjes tergend langzaam open. `He thinks he's gonna get it uh uh, he's not gonna get it yet!' Werpen smachtende blikken over onze schouders, links, rol die ene schouder naar achteren, rechts, rol die andere, en jasje uit! `Oh, how he's gonna looove this!' We nemen onze borsten in de handen alsof onze knellende sporthemdjes kanten push-upbeha's zijn. `It's okay to look at your body!' In de spiegel zie ik mezelf dansen, rode konen van de inspanning. Het meisje met de paardenstaart steekt een duim naar me op. Achter in de zaal moeten de dames op leeftijd even op adem komen. Ik voel me op een wonderlijke manier verbonden met deze vrouwen. Met alle vrouwen. Dit is fantastisch.

Aan het eind van de les staat Jeff in zijn string, de rest van ons doet alsof. Mijn Chantelle heeft zijn diensten niet hoeven bewijzen. Tot mijn opluchting. Het moet wel leuk blijven. Zweet gutst over mijn rug als ik naar buiten loop, uitgeput, voldaan. De twee oudere dames lopen met me mee. ,,En'', vraag ik, ,,gaat u dit nu thuis in de praktijk brengen?'' ,,Weet je hoe lang ik al getrouwd ben?' antwoordt de een. ,,Eenendertig jaar. Dan weet je wel hoe het bij mannen werkt: they just want to get down to the basics!'' Maar ze moet toegeven: alleen de gedachte dat zij hier een uur heeft staan strippen, vindt haar echtgenoot al opwindend.