Het nieuws van 3 april 2003

Voorkeur Theater

De Wilde Eend

Regisseur Gerardjan Rijnders heeft al een paar jaar een vrolijke bui. Zijn wereldbeeld is onverminderd pessimistisch, maar hij dient het tegenwoordig op een luchtige, niets-aan-de hand-manier op, wat het cynisme alleen maar vergroot. Met een uitgelezen cast brengt hij Ibsens naturalistische noodlotsdrama De wilde eend (1884) in een wervelende, energieke stijl, waarbij de zwaar aangezette personages - met nepbuiken en fopneuzen - vooral komisch zijn; op het kluchtige af. Rijnders heeft het stuk drastisch ingekort en gestroomlijnd. Maar Ibsen geeft, mede door zijn zwaar aangezette symbolisme, nog steeds meer dan genoeg hints om te snappen waar het naar toe gaat.

De tragedie richt zich op de vraag of de mens liever in de geruststellende leugen vertoeft of dat hij de waarheid onder ogen moet komen. Een redelijk gelukkig gezin stort zich in het ongeluk nadat de idealistische koopmanszoon het gezinshoofd op de waarheid heeft gewezen. De spelers strijden op briljante, verbale wijze met elkaar. De rol van waarheidsjager vertolkt Pierre Bokma in schitterende stijl. Hij wil goed doen en zaait dood en verderf. Met zuivere, treffende gebaren toont Marieke Heebink, als de moeder, de wanhoop van de stille armoede. Hajo Bruins is de logge, goedaardige nietsnut van een vader. Inl 020-5237800 of www.toneelgroepamsterdam.nl

3 april Gouda, Schouwburg. 4 april Delft, Theater De Veste. 5 april Den Haag, Koninklijke Schouwburg. 8-9 april Utrecht, Stadsschouwburg. 10 april Arnhem, Schouwburg.

Voorkeur Beeldende Kunst

Hans van Bentem

Beeldhouwer Hans van Bentem (Den Haag, 1965) laat in het keramiekmuseum Princessehof zien hoe veelzijdig hij zich als ruimtelijk kunstenaar ontwikkelt. In zijn materiaalkeuze is hij een alleseter. Naast de kroonluchters van geslepen kristal staan op de tentoonstelling voorwerpen van geblazen glas en drie van zijn imposante keramische heldenbeelden. Van Bentem wil niet de werkelijkheid afbeelden, maar laat zich leiden door stripverhalen en andere populaire cultuur. Een van de drie meer dan levensgrote beelden is een zwarte koningin des doods – haar boezem getooid met gouden noppen - om haar hals en aan haar oren draagt ze sieraden van doodshoofden. Met getuite rode lippen en grote ogen als een negroïde mangameisje blikt ze trots de ruimte in. Ze komt zo uit het Afrikaanse oerwoud, maar door haar te lieve gezicht is E.V.E. (2003) ondanks alles in wezen een lief maar erg groot R&B-poppetje, zoals je ze bij tientallen tegenkomt in videoclips op TMF. Toch is E.V.E. met haar barokke overdaad aan kleuren en vormen een wonder van eigentijdse beeldhouwkunst. Om bij haar te komen moet je langs twee indrukwekkende krijgers. Het zijn strijders zoals we die kennen uit Amerikaanse comics over mutanten en transformers. Deels robot, gladiator en reptiel. Wapens is wat je nodig hebt in het heftige universum van Van Bentem en die zijn in de kleine zaal ruim voorradig. De vlammende, glazen zwaarden zijn prachtig door het contrast tussen het kwetsbare materiaal en de brute uitstraling. Ook de vijf ceremoniële glazen helmen zijn martiaal, alsof Van Bentem ze heeft meegenomen uit een Alice in Wonderland-versie van het Duitse keizerrijk.

New Works van Hans van Bentem t/m 11 mei in Princessehof, Gr Kerkstraat 11, Leeuwarden. Di t/m zo 11-17u.