Recordinternational zit niet op aandacht te wachten

Keepster Marleen Wissink (33) wordt vanavond voorafgaand aan het EK-kwalificatieduel tegen Spanje gehuldigd als recordinternational. ,,Elke vergelijking tussen mannen- en vrouwenvoetbal gaat niet op.''

In het stadion van FC Zwolle verdedigt Marleen Wissink vanavond voor de 106de keer het doel van het Nederlands vrouwenelftal. Vorige maand brak ze in de uitwedstrijd tegen Frankrijk al het record van 105 wedstrijden. Ze is Sarina Wiegman (104 wedstrijden) gepasseerd, en zelfs Frank de Boer heeft het nakijken. Die speelt zaterdag in Rotterdam zijn honderdste interland, tegen Tsjechië. Wissink keept momenteel bij Frauen Fussball Club Frankfurt in Duitsland. Ze kwam daar terecht via OSV, UD Weerselo, VFB Rheine en Puck Deventer.

Heb je de status van prof?

Wissink: ,,Nee. Laat ik duidelijk voorop stellen dat ik niet van voetbal kan leven. Naast de avondtrainingen werk ik overdag in een bakkerij in Frankfurt. Ik verkoop broodjes. Bij het Nederlands elftal en de club krijg je prijzengeld. En natuurlijk een reiskostenvergoeding; dat is wel het minste wat je mag verwachten.''

Wanneer ben je begonnen met voetballen?

,,Op driejarige leeftijd was ik met mijn familieleden altijd te vinden op het grasveldje achter ons huis. In de weer met de bal. Al vroeg ben ik in een meisjesteam begonnen met clubvoetbal. De keuze tussen judo, dat ik vroeger ook nog heb gedaan, en voetbal was geen moeilijke. Ik koos voor dat laatste. Omdat ik met de jongens op straat alleen mee mocht doen als ik in het doel ging staan, ben ik keeper geworden.''

Ze zeggen dat mannelijke keepers altijd een beetje gek zijn. Geldt dat ook voor jou?

,,Nee. Ik vind ook dat elke vergelijking met mannenvoetbal niet opgaat. Je gaat toch ook geen mannen- en vrouwentennis vergelijken. Mannen hebben van nature een andere motoriek. Ze hebben meer snelheid en zijn fysiek beter.''

Vind je dat het vrouwenvoetbal voldoende erkenning krijgt?

,,Wij hoeven niet zo nodig aandacht. Ik constateer alleen dat je in Nederland, maar ook in Duitsland, niet kan leven van voetbal alleen. Mijn collega Sarina Wiegman heeft in Amerika gespeeld. Daar is een paar jaar geleden een competitie opgericht en staat voetbal in hoger aanzien. Zelf ben ik nooit gevraagd om in Amerika te komen voetballen. En vanwege de oorlog in Irak zou ik er op dit moment toch niet heengaan.''

Vanavond speel je tegen Spanje je 106de interland. Wat betekent dat voor je?

,,Die 105de interland in en tegen Frankrijk van afgelopen maand is fantastisch. Mooi getal. Aan de andere kant word ik er geen ander mens door. Ik blijf dezelfde nuchtere Marleen Wissink. Mijn leven is niet opeens anders.''

Hank Leatemia van het Nederlandse futsalteam is algeheel recordinternational met 112 wedstrijden. Ben je er op uit om ook dat record te verbeteren?

,,Zoveel wedstrijden spelen is geen doel op zich. Het gaat vanzelf. Maar er kan van alles gebeuren. Je kan geblesseerd raken, gepasseerd worden... Voetbal bepaalt wel een groot deel van mijn leven. Ik debuteerde 11 april 1989 en keep nu meer dan dertien jaar. Door al die trainingen schiet mijn sociale leven er soms bij in. Daar staat tegenover dat ik veel prijzen heb gewonnen en me nu thuis voel in Frankfurt. Het positieve van deze teamsport overheerst en dat is voor mij belangrijk.''