Met een gasmasker de klas in

Israëls kinderen zijn vanmorgen met in lichtbruine kartonnen dozen verpakte gasmaskers naar school gegaan. Het besluit daartoe van minister van Onderwijs Limor Livnat is een van de vele veiligheidsmaatregelen die door de overheid zijn getroffen met het oog op de Amerikaanse oorlog tegen Irak. Naarmate het moment van de oorlog naderde kregen de Israëliërs via de media veiligheidsinstructies. Eerst moesten ze nylon en plakband kopen om veiligheidskamers tegen chemische wapens te kunnen maken. Kort daarop kwam het gasmaskerbevel.

Gisteravond ontstond er op vrij grote schaal paniek doordat de veiligheidsopdrachten in strijd leken te zijn met aanhoudende geruststellende uitspraken van ministers en hoge officieren dat de kans dat Israël met Iraakse Scudraketten zal worden bestookt uiterst klein is.

Gisteren vormden zich lange rijen voor distributieplaatsen waar gasmaskers werden uitgedeeld. Warenhuizen bleven dag en nacht open om mensen in de gelegenheid te stellen om nylon en plakband te kopen en grote voedselvoorraden in te slaan. Mijn doorgaans rustige buurman begon gisteren haastig zijn in het huis gebouwde betonnen schuilkelder tot een hermetisch afgesloten veiligheidskamer om te bouwen. Met nog traumatische herinneringen aan de Scudraketten in 1991 brachten nogal wat inwoners van Tel Aviv de nacht buiten de stad door. Maar van een uittocht zoals in 1991 het geval was, is nu absoluut geen sprake. Vanmorgen verzekerden militaire kringen via radio Israël de bevolking dat er in West-Irak, vanwaar de raketten in 1991 werden afgevuurd, nu geen raketten zijn.

Vlak voor de Amerikaanse aanval heeft Washington Israël een miljard dollar geschonken en een kredietgarantie van negen miljard dollar verstrekt bij wijze van eerste hulp aan de noodlijdende Israëlische economie. Israël kreeg volgens afspraak ook anderhalf uur voor de Amerikaanse aanval een telefoontje uit Washington over het begin van de oorlog.