Powell `loyale topsoldaat'

Niemand noemde zijn naam, maar hij is te democratisch gezind om zich niet te verdedigen. De Amerikaanse diplomatie is ,,een ruïne'' volgens het commentaar van The New York Times vanmorgen, ,,een ramp'' volgens verschillende Democraten.

Colin Powell, Amerika's eerste diplomaat, is geen Robin Cook. Anders zou hij misschien weer aan zijn Volvo's gaan sleutelen en een boekje open kunnen doen met het echte verhaal van Amerika's diplomatie in het laatste half jaar. Hij is te veel een loyale topsoldaat en vooralsnog minister van Buitenlandse Zaken.

Hij had gisteren aan een half woord genoeg tijdens zijn persconferentie om een vraagje op te pakken en om te zetten in een pleidooi dat gedoemd was maar beperkt te overtuigen. ,,De legende doet de ronde dat Colin Powell niet genoeg reist. De volgende variant is dat ik reizen haat. En de derde wilde dat ik nooit zal reizen en niet wil reizen. Je doet je werk door contacten, door te reizen en door middel van moderne technologie zodat je het meeste waar voor je tijd krijgt.''

Daarna volgde een hele opsomming van zijn vier gesprekken in de laatste zes weken met de Franse minister van buitenlandse zaken, de Britse en de Russische, de vijf gesprekken met de Chinese collega. De tocht naar Davos. De Turkse minister-president was langs geweest en de minister van financiën had tot middernacht onderhandeld over wat de vrije doortocht van de Amerikaanse krijgsmacht moest kosten.

Enzovoort. Hoe langer de lijst werd hoe stiller het zaaltje met journalisten. Zo'n uitvoerig antwoord op zo'n kleine vraag roept meer vragen op. Met een zekere heimwee verwees Powell het hoogtepunt van de resolutie 1441 die met 15 tegen nul stemmen door de V-raad was aangenomen.

Powell kon onmogelijk zeggen wat Richard Butler, oud-wapeninspecteur en voormalig Australisch ambassadeur bij de VN op CNN wel zei: ,,Het is een onmogelijke positie voor een diplomaat stemmen te moeten winnen als je baas achter je rug zegt: `Uw steun interesseert me niet echt. We gaan toch onze gang, ook als u niet meedoet.'''

Wat Colin Powell denkt van de ,,verdeeldheid zaaiende, unilateralistische buitenlandse politiek van de regering-Bush'' (zoals senator Lieberman dat noemde) laat zich raden. ,,De tijd voor diplomatie is voorbij'', was Powells verbale witte vlag.

The New York Times formuleerde zijn reparatie-opdracht vanmorgen sober: ,,In een tijd waarin Amerika er het meest behoefte aan heeft dat de wereld een gunstige dunk heeft van zijn optreden, wordt dit waarschijnlijk in het meest ongunstige daglicht gezien. Dat was niet zo voorbestemd en evenmin onvermijdelijk.''

Het falen van de Amerikaanse diplomatie werd ook door verschillende Democraten gekritiseerd. Zij maken zich zorgen, mét sommige Republikeinen, dat de VS de rekening voor de herbouw van Irak alleen moeten betalen nu Washington zoveel bondgenoten van zich heeft vervreemd.