Wat is er mis met het Indiase ei?

Kippeneieren zijn niet vegetarisch stellen sommige hindoes. De Indiase pluimveesector gaat de strijd aan: eieren zijn niet onrein.

Is het kippenei vegetarisch? Er zijn hindoes, vooral in de zuidelijke kustgebieden, die zelfs vis vegetarisch vinden, en de melk die bedoeld is voor het kalf wordt door de hindoe sinds oudsher op grote schaal geroofd. Wat is er dan mis met het ei?

Deze vraag stelt de Indiase pluimveesector al jaren, om telkens te stuiten op een muur van hindoefanaten die het ei tot een taboe hebben verklaard. De pluimveehouders laten het er nu niet bij zitten. Ze hebben zich verenigd in een enkele organisatie onder voorzitterschap van Anuradha Desai, die ook een van de grootste pluimveehouderijen van India leidt.

De buitengewoon vriendelijk ogende en zachtaardige mevrouw Desai (40) heeft er nu genoeg van: India is op China, de Verenigde Staten en Japan na de grootste eierproducent ter wereld, met 40 miljard eitjes per jaar. De hoofdelijke consumptie in India bedraagt echter net iets meer dan 30 per jaar, en nog ziet het buitenland, met name de VS, kans om eieren en braadkippen te dumpen op de Indiase markt.

Daar strijdt Anuradha Desai al jaren tegen, maar haar offensief heeft zich nu gekeerd richting de fanatieke hindoes. Op grond van de heilige teksten kan moeilijk worden aangetoond dat het eten van eieren voor hindoes verboden is. Sterker nog: in de medicinale teksten worden eieren juist aanbevolen. Waar halen de vooral noordelijke brahmanen het vandaan om het ei onrein te verklaren? Omdat kippen wormen eten, zeggen ze, maar dat is een willekeurig argument en Anuradha Desai komt niet op voor de braadkip, maar voor het ei.

Om vaart achter de discussie te zetten heeft Anuradha Desai het Indiase wetboek er maar bij gehaald: daarin staat dat de overheid verplicht is aan kinderen op de openbare scholen een middagmaal te bezorgen dat tenminste 8 milligram proteïne en 350 milligram calorieën bevat. Daar komt men met de huidige maaltijden die bestaan uit groenten en een roti – een plat Indiase brood – bij lange na niet in de buurt. Met een ei erbij heb je al bijna de vereiste hoeveelheid proteïne en een derde van het vereiste aantal calorieën.

Anuradha Desai zou met haar vereniging naar de rechter kunnen stappen, maar dat zou weleens zeer verstrekkende gevolgen kunnen hebben. Als fanatieke hindoes eenmaal ergens hun tanden in zetten kom je er nog met de heilige teksten noch met wetten er van af.

Het beloofde geen rationele discussie te worden, stelde Desai vast, dus kiest ze voor een andere aanpak: vanaf midden april een maand lang dagelijks gratis eieren in kerriesaus voor alle openbare scholen in New Delhi. Daarmee is ze ongeveer 12 miljoen eieren kwijt, maar zie het als een gigantisch referendum: als noch ouders, noch ambtenaren heftig protesteren, heeft ze het bewijs in handen dat de Indiase kinderen wel een eitje lusten. En het zullen allemaal scharreleieren zijn, belooft ze, zuiverder kan ze het niet maken voor de hindoes.

De grootste hindoeorganisaties hebben tot nu toe voorzichtig gereageerd op het plan. Ze zien ook wel de voordelen voor de werkgelegenheid in de voedingsindustrie – Desai zal haar eiergerechten alleen laten klaarmaken door weduwen– en de omzet van de pluimveesector. Maar zoals gezegd: een rationele discussie wordt het misschien niet, en enkelen hebben al geroepen dat als het ei erdoor komt, onze kinderen straks ook een biefstukje zullen krijgen aangeboden, terwijl ze net met veel moeite hebben bereikt dat de nationale regering een algeheel verbod op de slacht van runderen in India heeft afgekondigd.

    • Anil Ramdas