Rock revival bij The Hunches

De belangrijkste les die Chris Gunn, gitarist van The Hunches, doceert is dat rock 'n' roll niet zozeer staat of valt met de spreekwoordelijke handvol akkoorden, maar vooral met de mate waarin die worden vervormd. Met zijn even gelaagde als explosieve spel, dat het ene moment helder uit de speakers klonk om vervolgens in een storm van fuzz, overdrive en andere effecten te vergaan, was hij de held van de band.

The Hunches zijn een stel begin-twintigers uit Portland, Oregon. Ze zouden heel goed mee kunnen liften met de rock-revival van Strokes en Libertines, ware het niet dat hun debuutalbum Yes. No. Shut It. juist vanwege die extreem doorgevoerde vervorming ongeschikt is voor massaconsumptie. De naam van hun platenlabel, In The Red, is zelden toepasselijker geweest, want de meters in de studio moeten ver zijn doorgeslagen toen The Hunches er aan het werk waren.

Dat is geen gimmick: het rafelige geluid is net zo essentieel voor The Hunches als het extreme podiumgedrag. De slordig drummende Ben Spencer en de relatief stoïcijns bassende Sarah Epstein (eigenlijk een soort back to the eighties-effect, zo'n vrouwelijke bassist) zijn aan hun plaats gebakken, maar Gunn en de zichzelf principieel overschreeuwende zanger Hart Giedhill zijn net zo vaak in het publiek te vinden als op het podium. Dat het gitaargeluid om die reden soms uitvalt mag in zo'n context geen bezwaar heten en Giedhill is niet te beroerd om, weer terug op het podium, met zijn zangmicrofoon maffe feedback-geluiden te produceren. De chaostheorie moet onder de groepsleden overtuigde aanhangers hebben.

Toch hangt er meer aan de band dan het muzikale equivalent van een stel omvallende vuilnisvaten. Onder de onverbiddelijke, fascinerende `noise' van Yes. No. Shut It. horen we, behalve voor de hand liggende referenties als Cramps, John Spencer en Pussy Galore ook subtiele verwijzingen naar Suicide, Captain Beefheart, New Order en The Jesus And Mary Chain. De band schraapt naar believen resten pophistorie tevoorschijn en geeft daar een eigen draai aan die gisteren in Vera goed was voor een royaal aantal toegiften. Zo waren een handvol akkoorden en de juiste hoeveelheid vervorming weer goed voor een ouderwets avondje rock 'n' roll.

Concert: The Hunches. Gehoord: 5/3, Vera Groningen. Herhaling 6/3, Waterfront Rotterdam.