Massive Attack

3-D, ofwel Robert del Naja, was bij het maken van de nieuwe cd het enige actieve lid van Massive Attack. Op de cd, met de naam 100th Window, is het geluid weer meer uitgebeend dan op de vorige, Mezzanine uit 1998. Op zich is het te prijzen dat hij steeds verder durft te gaan. Maar het is jammer dat zijn proces is geëindigd op een punt dat ook voor de liefhebber nauwelijks meer houvast biedt.

Op 100th Window klinkt de muziek grauw en lispelig. Het is alsof Del Naja tijdens lange avonden in de studio almaar door ging met filteren en bewerken, tot hij uiteindelijk geen kleur meer over had. In de langzaam stromende brij zijn wel nuances te horen, maar het zijn nuances in grijs. Kriebelige percussie, een onregelmatige harteklop, subsonische snaartrillingen – alles klinkt ver weg en indirect, in een naar ambient neigend klankbeeld, een soort atmosferische geluidscollage.

De zang wordt net als vroeger door verschillende zangers geleverd. Dit keer zijn dat de Jamaicaanse reggae-zanger Horace Andy, zangeres Sinéad O'Connor en Del Naja zelf. Oude muzen als Tracey Thorn en Liz Fraser ontbreken. Maar Del Naja's eigen stem doet die van hen niet vergeten. Daarvoor klinkt hij te gewoon. Als soundtrack bij een film over het leven der insecten zou 100th Window misschien voldoen. Als pop-cd niet.

Massive Attack. 100th Window (Virgin)