Taken van provincie

De provincie is een `tussenlaag' in het openbaar bestuur, die vooral fungeert als regisseur in het overleg tussen rijk, gemeenten, waterschappen, bedrijfsleven en andere instellingen. Haar belangrijkste taken liggen op het gebied van ruimtelijke ordening. De provincie maakt bijvoorbeeld streekplannen, waarin op hoofdlijnen is bepaald waar huizen mogen komen en waar landbouw, natuur, bedrijfsterreinen en wegen. De provincie zorgt ook voor aanleg en onderhoud van wegen en fietspaden, sanering saneren van vervuilde bodems, verlening van milieuvergunningen en de ontwikkeling van natuurgebieden. Andere taken zijn stimulering van de provinciale economie en bevordering van welzijn en cultuur. De provincie verstrekt daarvoor subsidies en heeft ook de zorg voor de inrichting van het regionale publieke omroepbestel.

Op al deze terreinen is de provincie echter zelden de enige verantwoordelijke instantie. Bij de rampenbestrijding, bijvoorbeeld, ziet de provincie toe op het opstellen van rampenplannen door de gemeenten. Maar de rampenbestrijding zelf is in de eerste plaats een taak van de gemeenten. En de provincies mogen dan streekplannen maken voor de ruimtelijke ordening, de gemeentes vullen de details daarvan in, in hun bestemmingsplannen. Soms kan zo'n gedeelde verantwoordelijkheid lastig zijn, bijvoorbeeld bij het handhaven van de verkeersveiligheid, ook een provinciale taak. De provincie kan alleen veilige wegen aanleggen, maar beschikt niet over sancties wanneer verkeersdeelnemers de regels overtreden.

De provincie krijgt steeds meer taken overgeheveld van het rijk. Drie jaar geleden kwam bijvoorbeeld het aanbesteden van openbaarvervoerprojecten erbij, en onlangs de aankoop van natuurgebieden. Vanaf volgend jaar krijgen de provincies ook meer taken en bevoegdheden op het gebied van de jeugdzorg.