Oorlog en economie

Econoom Sweder van Wijnbergen schrijft in NRC Handelsblad van 20 februari een artikel over de oorlog met de titel `Goed voor de economie'.

Eerst paniek daarna winst, zegt Van Wijnbergen. Helaas dit verhaal klopt, omdat alleen de economie van de machtige landen belangrijker is dan het leven van de mensen in Irak. Geen oorlog is dus geen oplossing, zegt Van Wijnbergen, of bedoelt hij geen oorlog is geen winst?

Zoals bekend is de Arabische wereld altijd volgzaam in relatie met de zogenaamde civilisatie: Amerika en Europa. Ondanks de slechte naam die deze werelddelen in de geschiedenis hadden en hebben door kolonisatie, slavernij en door alles wat zij in en boven de grond in bezit nemen. Het westen bereikte zijn doel alleen met behulp van krachtige wapens.

Als Arabier ben ik trots op de eerste medicus in de wereld: de Egyptenaar Ibnou Sina en op de wiskundige Razi, die de nul ontdekt heeft, maar niet op de Saoediërs. Deze mensen hebben mijn religie een slechte naam bezorgd, door hun terroristische daden op 11 september en als Marokkaan lijd ik meer dan een Saoediër die met zakken vol dollars rondloopt.

En zeker ben ik niet trots op de westerse wetenschappers die de wapens en bommen van nu ontwikkeld hebben, die alleen maar een teken zijn van superioriteit, zich beter voelen, ten opzichte van andere landen.

Het zou goed zijn als Amerika zijn oorlogsmenu begint in Saoedie-Arabië met als voorgerecht gerookte gasmaskers met geitenkaas in plaats van mensen op te blazen in Bagdad. Als hoofdgerecht gemarineerde kamelen met zand en verse aardolie, het nagerecht mag bestaan uit gesloopte paleizen met een naftasaus.

Na het eten moet Bush naar de keuken om zijn vuile afwas te doen die Amerika al jaren heeft opgestapeld in de Arabische keuken, van dictators tot rotte appels.

Aan het einde van deze gelegenheid krijgen alle bezoekers inclusief Bush een broodje democratie, om mee naar huis te nemen.