`Als mijn tante haar zin niet krijgt, gaat ze letterlijk en figuurlijk stampvoeten'

Luister, Margarita, ondeugend kind – wat voor ouwe koek zit je ons nu op te dissen? Ben je echt zo wereldvreemd, met het kapitaaltje van je grootmoeder, je kasteeltje in Frankrijk en je damesachtige amour fou, dat je niet begrijpt dat je ons interessantigheden aan het verklappen bent die we allemaal al sinds sint juttemis weten? Je bevestigt alleen dat het leven van de Oranjes – en dat van jou – niet afwijkt van het leven van de doorsnee bekakte familie.

Je schetst ons een beeld van prinsen die zich gedragen als bierhijsende corpsballen die dansen op de muziek van René Froger. Dat nu, dekselse Margarita, is al jaren het gangbare beeld. Al loopt tante Trix, zoals je haar noemt, duizendmaal met een vroom gezicht het Nationale Ballet plat, ze kan in haar eentje het funeste beeld niet rechttrekken van een familie die zweert bij eenvoudige artistieke kost. Er zijn grapjes over de geestelijke bagage van je neefjes in omloop die je nog zouden doen blozen. Waarom zouden ze zich ook inspannen? 't Is een traditionele familie, in niets opvallend.

Al even naïef klinkt je verontwaardiging over het cynisme dat over zulke families is neergedaald. Jij en de man uit je sprookjesboek zagen bijvoorbeeld hoe Johan Friso, toen hij in een bus langs zwaaiende Oranje-fans reed, ,,met één hand terugzwaaide, terwijl hij net onder het raampje de middelvinger van zijn andere hand omhoog stak''. Ik citeer uit HP/De Tijd. Verbaast je dat? Het halve Nederlandse volk, Margarita, leeft met de jongens mee als ze weer eens met strak gelaat getuige staan te zijn van boerenmarkten en zakloopwedstrijden. De diepere zin van hun denkbeeldig blauw bloed is de minachting voor de gewone man. Wij weten dat zij niet deugen en zij weten dat wij niet deugen – dat was toch allang de afspraak?

Ook van je onthullingen over buitenechtelijke relaties zal geen wenkbrauw omhooggaan. Overspel is het zout in de adellijke pap. Een beetje prins gaat naar bed met alle kindermeisjes en secretaresses, en altijd zonder condoom. Bespaar me je verontwaardiging, Margarita. Gaap, gaap.

Dansen op zang van René Froger, middelvinger omhoogsteken, met de verkeerde vrienden omgaan, kindermeisjes verwennen – je maakt me alleen jaloers. Ik zou er voor tekenen, voor twintig procent koningin spelen en voor tachtig procent op de skilatten staan – als ik kon skiën.

Je verhaal oogst louter succes, Margarita, omdat de Oranjes zo pathologisch geheimzinnigdoenerig zijn. Ze hebben nog altijd niet door dat wij ze doorhebben. Zoiets smeekt om karikaturen. Mijn lievelingskarikatuur is voorlopig – daarvoor dank, meisje – het beeld van je stampvoetende tante. Ik ben er trots op onderdaan te zijn van een koningin die in staat is niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk te stampvoeten. De kroonluchter trilt. Alle paleisratten sidderen. Heel haar kapsel stampvoet mee.