Pieranunzi

De Italiaanse pianist/componist Enrico Pieranunzi (1949) speelt zowel klassiek als jazz. En dan niet zoals Keith Jarrett, die deze genres streng gescheiden houdt, maar dicht bij of zelfs door elkaar. Perugia Suite is een soloplaat die in juli '99 werd vastgelegd tijdens het jazzfestival in die stad. De composities van Pieranunzi hebben hier een nogal hermetisch karakter en worden zo verbeten uitgevoerd – men denke aan wijlen Lennie Tristano – dat er voor de luisteraar niet veel te fantaseren blijft.

Gelukkig is niet alles streng en strak. Tamelijk luchtig klinkt bijvoorbeeld het walsachtige Stefi's Song.

Dat laatste stuk staat ook op Racconti mediterranei waarop de pianist verkeert in het gezelschap van Gabriele Mirabassi op klarinet en Marc Johnson op contrabas. Dat resulteert in een heel andere cd, namelijk een die zo losjes pendelt tussen jazz en klassiek dat je er zonder moeite een mediterrane badplaats van een eeuw geleden bij fantaseert. Er is een overvloed aan rust en ruimte, er wordt op niveau geconverseerd, aan blootlopen wordt nog niet gedaan, het strand ligt er bijna verlaten bij, er dobbert een bootje met halfslap zeil. Dit is `The Kingdom (where nobody dies)' van de besnorde rijkaard op het terras die bij het nippen van zijn pastis nog ongestoord met flanerende dames kan flirten.

Enrico Pieranunzi: Perugia Suite (EGEA SCA 093) en Racconti mediterranei (EGEA SCA 078). Distr. Choice Music.