Circusolifant

Het is een zonovergoten koude winterdag als ik met mijn vriend en zijn kinderen naar de dierentuin ga. Favoriet bij Mees van bijna zes zijn de olifanten. Lente is in de lucht, de olifanten liefkozen elkaar, het mannetje geeft kopjes aan het vrouwtje en streelt haar flaporen met zijn slurf. Aangemoedigd door dit teken van genegenheid schurkt zij haar grijze billen tegen hem aan.

Als het mannetje de beklimming begint, snapt Mees het: ,,Het zijn circusolifanten, ze doen kunstjes.''

De opwinding van het mannetje krijgt het formaat van een honkbalknuppel. Mees, onder de indruk, zegt tegen zijn vader: ,,De piemel van die olifant is wel twee keer zo groot als de jouwe!'' Daarna werd het stil om ons heen.