R.Kelly

Een beetje lijden kan soms geen kwaad. R&B-zanger R.Kelly had het afgelopen jaar meerdere schandalen rond seksueel misbruik van minderjarige meisjes bij de hand en maakte ondanks – of dankzij – deze omstandigheden de beste plaat van zijn carrière, Chocolate Factory. Je kunt zelfs stellen dat R.Kelly in zijn eentje er voor zorgt dat r&b nog een acceptabel gezicht heeft. Temidden van alle over-synthetische producties blijft Kelly stijlvol, afwisselend en opmerkelijk deemoedig.

Dat hij een beroerde periode achter zich heeft, werd een belangrijk thema op Chocolate Factory. Daarnaast zijn seks en verlangen nog altijd zijn grootste zorg. In de teksten wordt veel inleidend gedoucht, en maakt Kelly zich druk over sleutels die in sloten moeten passen (Ignition). Muzikaal heeft hij zich losgemaakt van de al te zweverige gospel-sound van vorige cd`s. Kelly's stem mag geprononceerd worden genoten, en wordt begeleid door blinkende gitaar-accenten die loom achter de maat komen vallen.

Meer dan ooit klinkt Kelly als Marvin Gaye. Bijvoorbeeld in het samen met Ronald Isley gezongen Showdown en in You Made Me Love You. Maar hij komt ook goed weg met electronische instrumentaties, getuige de synthesiser-bas in het lyrische Dream Girl. Legaal of niet – R.Kelly's liefdesbetuigingen zijn het luisteren waard.

Chocolate Factory (Jive 9225082)