`Geen gouden handdruk voor slechte zorgmanager'

Slecht presterende managers in de gezondheidszorg mogen niet vertrekken met riante afkoopregelingen, zegt voorzitter Rob Scheerder van het College Tarieven Gezondheidszorg (CTG)

Tientallen zorginstellingen in financiële nood hebben de afgelopen jaren riante vertrekregelingen getroffen met falende zorgmanagers. Het College Tarieven Gezondheidszorg (CTG) pleit in een brief aan demissionair minister De Geus van Volksgezondheid voor afschaffing van deze afkoopsommen.

Wat is het probleem?

,,Als een zorginstelling in financiële nood komt, en de minister stelt dat die niet failliet mag gaan, klopt de instelling bij ons aan. Het CTG verhoogt dan tijdelijk het budget. Bij de meeste van die instellingen komen we een forse kostenpost tegen voor afvloeiingsregelingen van vertrokken directeuren, terwijl er in bijna alle gevallen sprake is van wanbeheer. De afgelopen vijf, zes jaar ging het om zo'n twintig tot dertig organisaties.''

De afkoopregelingen zijn er niet voor niets. Bij een conflict tussen medische staf en directie moet de laatste vrijwel altijd wijken.

,,Dat is zo. Maar wat als diegene al binnen een half jaar ruzie heeft, of er een potje van maakt? Ik noem de klassiekers: door het inhuren van een veelvoud aan interim-figuren, door een verkeerde aanpak van automatiseringsprojecten, een hoog ziekteverzuim waar nooit iets aan gedaan is, door een gebrekkige financiële administratie. Eén instelling had al een half jaar geen rekeningen meer de deur uit gedaan. Bovendien is het in andere sectoren gebruikelijk dat directeuren die een groter risico lopen hun baan kwijt te raken óf een hoger salaris krijgen, óf een goede afkoopregeling krijgen. In de zorg bedingen managers een goed inkomen én een goede rechtspositie.''

Wat kan het CTG eraan doen?

,,Niets. Wij hebben daar niets over te zeggen. We hebben er al eens voor gepleit een thuiszorgorganisatie failliet te laten gaan, omdat we te veel financiële lijken aantroffen. Toch steunde de overheid de instelling, met als argument de continuïteit in de zorg. Het zijn de raden van toezicht die zouden moeten optreden, omdat ze de enige zijn die de arbeidsovereenkomsten aan kunnen passen. Zij nemen de directeuren aan, ontslaan ze en geven ze een gouden handdruk mee. Zij zijn het ook die het mismanagement al tijden zien aankomen. In deze sector zitten de raden van toezicht er te weinig bovenop, ze moeten harder en zakelijker zijn. Ze komen wel zes keer per jaar bij elkaar, maar schrikken als een directeur opstapt en willen alles zonder ruchtbaarheid oplossen.''

Om wat voor bedragen gaat het?

,,Bij een instelling zijn onlangs twee directeuren ontslagen wegens wanprestatie. Zij kregen samen anderhalf miljoen euro mee. In het arbeidscontract staat gewoonlijk dat een directeur bij onenigheid één of twee jaarsalarissen mee krijgt. Het gaat niet om omvangrijke bedragen, zoals bij de zorgfraudekwestie. Het gaat om het principe. Uit de extra bijdrage voor een instelling in nood wordt nu een afkoopregeling betaald voor diegene die mede de oorzaak is van het exploitatietekort. Dat is maatschappelijk onaanvaardbaar. Het ergste is dat zo'n brokkenmaker na een tijdje weer bij een andere instelling opduikt.''