De pornocomponist

,,Een opera over een pornocomponist lijkt vreemd, maar voor mij lag het thema voor de hand. Ik ben opgegroeid in een Brabants dorp, maar nu woon ik in Amsterdam midden op de Wallen. In eerste instantie zette ik me enorm tegen die omgeving af. De sombere, zombieachtige omgeving van rode gordijnen en dames in bikini maakte me onpasselijk. Nu merk ik dat ik het prettig vind die wereld in mijn muziek te omarmen. Ik heb er mijn materiaal van gemaakt.''

Mariecke van der Linden (Oss, 1973) is operamaakster. In het Amsterdamse Compagnietheater zingt en speelt zij deze maand in de `opera noir' De pornocomponist, die ze componeerde en co-produceerde. Van der Linden studeerde compositie bij Theo Loevendie. Van der Linden: ,,Hij omschrijft nog het beste wat ik doe en wie ik ben. Op feestjes zegt hij vaak: `Dit is Mariecke van der Linden. Zij maakt geen opera, zij ís opera.'

,,Pornomuziek is flutmuziek, want bij een seksscène past in principe elke muziek. Maar meestal zijn het zompige synthesizerklanken die de beelden als een soort glijmiddel begeleiden. In De pornocomponist wordt het titelpersonage waanzinnig van de leegheid van zijn eigen bestaan en beroep. Hij knijpt de meisjes om hem heen uit gewoonte in de billen, maar doet geen poging tot werkelijk contact. Totdat hij een moeder ontmoet die een verloren zoon betreurt. Als híj zou sterven, wie zou er dan om hem treuren? Uit angst betekenisloos te sterven, besluit de pornocomponist een Stabat Mater te componeren. Hij keert zich af van de wereld om hen heen.

,,Het componeren van echte muziek vereist beslissingen en keuzen. Dat is moeilijk, want je kunt daarbij alleen op jezelf afgaan. Misschien blijk je wel helemaal niks te kunnen, en val je voor jezelf door de mand! Ik heb een katholieke achtergrond en als componist van deze opera merkte ik dat vooral het schrijven van het Stabat Mater me niet onberoerd liet. Kijk, pornomuziek schrijf ik zo. Ik zou het telefoonboek nog op muziek zetten als het moest. Maar dat Stabat Mater moest zò goed en bezield worden, dat het de andere kant van de opera zou kunnen dragen. En je kunt als componist alleen ontroeren als je onomwonden persoonlijk bent in je muziek.

,,De pornocomponist is een `opera noir', een intieme, dicht op de huid gecomponeerde opera. De medewerkers zijn acteurs die zingen, en ik ben de componist die óók zingt. Dat is een bewuste keuze. Ik heb een hekel aan eigentijds muziektheater met `echte zangers', die de eigen stem vaak boven de muziek stellen. Dan wil de componist een strakke lijn, en klinkt er een enorm vibrato. Afschuwelijk! Ik zou mijn muziek nooit aan een operahuis geven als ik niet zelf bij het maken van de voorstelling zou mogen zijn.

,,Bij De pornocomponist gaat mijn betrokkenheid zo ver, dat ik met ontblote borst op het affiche sta. Ik zag het ontwerp en werd getroffen door het grimmige, tijdloze beeld van een moeder met een borst vol melk, maar geen kind. Het inhuren van een model zou bovendien de helft van ons publiciteitsbudget hebben gekost, en uiteindelijk vond ik het ook wel een stunt mijzelf als componiste door middel van een soort porno te verkopen. Maar het viel niet mee. Voor dit uiterlijk heb ik me drie weken echt ongans moeten eten!''

De pornocomponist van Mariecke van der Linden (muziek, concept) en Marijke Schermer (tekst en regie) m.m.v. o.a. Jaap Spijkers, Monique de Adelhart Toorop, Mariecke van der Linden, Heike Wisse, Jacqueline Boot (spel en zang) en ensemble. Voorstellingen: 25/2 t/m 15/3 20 uur (behalve zo/ma/do), Compagnietheater Amsterdam. Res.: (020) 5205320. Tournee 11 t/m 25/4.