De Exorcist in de Dorpsstraat

Het Nederlandse deel van de Hollywood-productie `Exorcist: The Beginning' wordt opgenomen in Cinecittà, het beroemde studiocomplex in Rome. Acteur Antonie Kamerling geniet er van de vorstelijke behandeling.

,,Okay, maak sneeuw. Camera's richten, zet ze vast, én draaien, draaien, draaien. Schrik niet van de pistoolschoten. En actie!'' Aan twee hoogwerkers hangen gigantische witte schermen waarmee acht man de zon uit de Romeinse hemel halen. Want het is winter. Winter in een Nederlands stadje, 1944, oorlog.

Exorcist: The Beginning, deel vier van de Exorcist-serie, wordt deze dagen opgenomen in het legendarische studiocomplex Cinecittà in Rome. Het is een Hollywoodproductie met een opvallend grote Nederlandse inbreng. Antonie Kamerling, bekend van de tv-soap Goede Tijden Slechte Tijden en de films Ik ook van jou en De kleine blonde dood, speelt SS-officier Kessler. Het Nederlandse decor, met straatnamen als de Dorpsstraat en het Van Maanenplein, is gezaagd uit de enorme entourage die is gebruikt voor de hier onlangs opgenomen film Gangs of New York van Martin Scorsese. En er loopt een aanzienlijk aantal Nederlandse figuranten rond: Nederlanders die woonachtig zijn in Rome en drie weken geleden auditie deden.

Ze waren er al om vijf uur vanochtend, om in de lompen te worden gehuld die bij de oorlog horen. En ze hebben het koud. Uren en uren moesten ze in het met sneeuw bedekte decor wachten, om uiteindelijk vermoord te worden door Anthonie Kamerling.

Deze SS-officier is de reden waarom pater Merrin (de Zweedse acteur Stellan Skarsgard) in Exorcist: The Beginning uiteindelijk de exorcist wordt die het bioscooppubliek al heeft leren kennen in de delen een, twee en drie van de film. Nadat een Duitse soldaat is vermoord, dwingt Kamerling uit wraak pater Merrin tien mensen te kiezen uit zijn parochie, die worden doodgeschoten. De pastoor weigert dat en de SS-ers vermoorden iedereen. Gedesillusioneerd in God legt de priester zijn habijt af, wordt archeoloog en vertrekt naar Afrika, waar de traumatische gebeurtenis hem blijft achtervolgen. De duivel doet Merrin een voorstel: in ruil voor zijn ziel zal hij de tragische geschiedenis kunnen herschrijven. In de loop van de film komen Kamerling en Nederland zo in de vorm van flashbacks nog een aantal keren terug in de film.

Kamerling geniet zichtbaar van zijn eerste grote optreden in een Hollywood-film, dat hij te danken heeft aan zijn Engelse agent in Londen. ,,Ik was bloednerveus, maar het gaat goed. Hollywood is niet alleen schone schijn, er is ook heel veel geld. Neem die zon die door acht man met schermen uit de lucht wordt gehaald. Gisteren draaiden we met vier camera's, wat de regisseur veel meer mogelijkheden geeft. Acteurs hebben een eigen camper op de set waarin ze zich kunnen terug trekken.

's Avonds worden we in een limousine door het prachtige Rome naar een vijfsterrenhotel gebracht, en

's ochtends maken ze op de set een cappuccino voor je. Voor Nederlandse begrippen is dat allemaal wat overdreven, maar het werkt wel, dat respect en die behandeling. Het is heel fijn, je kunt je zo beter op je rol concentreren.

,,De cameraman, Vittorio Storaro, is een legende. Hij heeft drie Oscars gewonnen, voor Apocalypse Now, Reds en The Last Emperor. Dat voel je en zie je. Hij ziet er gedistingeerd uit, heeft een mooie kop, en als hij op de set verschijnt is het: goedemorgen, Mister Storaro.''

Ook artdirector Stefano Ortolani is nu genomineerd voor een Oscar, voor het decor dat hij bouwde voor Gangs of New York. Een deel van dit gigantische decor, dat nog altijd in Cinecittà staat, heeft hij nu gebruikt voor de Exorcist. De New Yorkse negentiende-eeuwse straten zijn omgetoverd in een Nederlands stadje met trapgevels, kinderkopjes en een Nederlands kerkje.

Helemaal oer-Hollands doet het echter niet aan. Er is erg veel hout in de gevels gebruikt, waardoor het eerder op een Duits of misschien een Twents dorpje lijkt. Ortolani reageert laconiek op het commentaar. ,,Ik weet het, maar vreemd genoeg heeft nog niemand er iets van gezegd.'' Hij vormde zich een beeld van Nederland op basis van fotoboeken en internetsites. ,,Het extra hout heb ik gebruikt om een spannende, desolate sfeer te creëren.''

Hoe groot de kracht van de suggestie hier is, blijkt als je probeert een van de Nederlandse huizen binnen te stappen. Achter de gevel geen gezellige oer-Hollandse huiskamer, maar een gigantisch kruis waar Jezus aanhangt, deel van de set waar Passion met Mell Gibson wordt opgenomen. In Hollywood werken Jezus en de duivel gebroederlijk naast elkaar. Antonie Kamerling: ,,Dat kan geen toeval zijn.''

    • Bas Mesters