Alex Roeka

De nieuwe cd van de dichter-zanger Alex Roeka, de poète maudit van het Nederlandse lied, opent met een apocalyptisch nummer. `Vandaag is de dag dat de duivel gaat dansen', zingt hij, nasaal als altijd en in een opgejaagde driekwartsmaat met een gierend orgeltje dat het naderende onheil nog eens zo onontkoombaar maakt. Het is een veelbetekenend begin, want Roeka ziet het vaak somber in voor het menselijk bestaan. Hij zingt over de nachtelijke verlokkingen van de grote stad (`dat zoete moeras') waarin de drank `als pis' in het glas hangt en de ik-figuur ronddoolt `als een wankel kind vlak voordat het valt.' Ook de liefde komt veelal uit wanhoop voort.

Alex Roeka weet zijn wereldbeeld in compacte beelden te vatten, en zijn simpele, maar effectieve deuntjes wiegen als vanzelfsprekend met de woorden mee. `Een vlek in het bed en dan nooit meer zien', zingt hij over de liefdes voor één nacht. Soms volstaat hij met zijn eigen akoestische gitaar, of een paar spaarzame pianonootjes van producer Jaco Benckhuijsen. Maar meestal ligt er een solide rock-bodem onder en af en toe klinkt daar ook een zangerig schippersklavier bovenuit. Zo krijgt elk liedje een passende sfeer, die Roeka's onvervalste geluid des te authentieker maakt.

Alex Roeka: Wolfshonger. Raaf RF 19955-1 (www.alexroeka.nl)

    • Henk van Gelder