`Actie Schoon Schip'

Het is tijd voor een finale afrekening, een wereldwijde bezinning. Zowel op de beurs, als in Irak, zegt makelaar Harry Mens, in een serie interviews over de oorlog.

,,Ik ben geen diplomaat, maar als ik het schouwspel zo overzie, is het `no way back'. Die oorlog komt er gewoon, het kan niet anders meer. Helaas.

,,Ik hoorde vanochtend vredesactivist Mient Jan Faber op de radio. Die was in Irak geweest en had daar met zowel politieke leiders als de man op de straat gesproken. Hij zei dat de hele Iraakse bevolking vindt dat Saddam weg moet. Als dat zo is en ik ben geneigd iemand als Faber te geloven dan vind ik dat het tijd wordt dat Hussein gaat. Als daar een aangename manier voor is, heb ik dat natuurlijk liever. Maar als dat oorlog is, moet dat maar. Overigens hoop ik zelf nog altijd dat Husseins eigen leger zich tegen hem keert. Dan hoeft er geen internationale oorlog te komen.

,,Niemand wil oorlog. Ik ook niet. En hoewel ik zelf niet overtuigd ben van de argumenten van de VS, sta ik wel achter Amerika. Er is maar één schurk in deze oorlog, en dat is Saddam Hussein, niet George Bush. Bush doet dit niet om geschiedenis te schrijven. Wat Clinton gedaan zou hebben? Ja, die was natuurlijk een president van pappen en nat houden. Die práátte alles wat krom was, recht. Bush is een doener. Ook in die zin is er geen weg meer terug.

,,Wouter Bos van de PvdA vind ik wisselvallig over de oorlog. Aan de ene kant wil hij in het kabinet en is hij vóór Nederlandse steun aan een oorlog, aan de andere kant wil hij stemmen trekken bij de komende verkiezingen voor de Provinciale Staten vanuit zijn sociaal-democratische gedachtengoed, dat tegen is. Dat vind ik niet sterk.

Ik vind dat Nederland zich gewoon achter Amerika moet scharen. Ik weet nog goed dat Pim Fortuyn in mijn televisieprogramma zat, de zondag na 11 september. We moeten als één man achter Amerika gaan staan, zei hij toen. Dat is ook mijn mening. Ze hebben ons geholpen in '40-'45, dat lijkt nu ineens iedereen vergeten.

,,In mijn werk als makelaar in bedrijfspanden merk ik dat mensen onder invloed van de oorlogsdreiging beslissingen uitstellen. En dat ze vervolgens nietszeggende argumenten gebruiken om een deal af te blazen. Wat dat betreft zie ik dus al in het klein dat oorlog funest is voor de economie.

,,Ook wereldwijd zijn de vooruitzichten somber. In dat licht bezien, acht ik de tijd rijp voor de finale afrekening met een tijdperk in de economie. Het tijdperk van groeien, groeien, groeien. Iedereen was geobsedeerd door miljardenovernames. Tien jaar kon het niet op, op de beurs. Achteraf zagen we dat die groei voor een groot deel werd veroorzaakt door boekhoudkundige trucs. Schandalig. Nu wordt er afgerekend.

,,Dan denk ik: als we tóch bezig zijn, dan ook maar meteen afrekenen met Saddam. Dan maken we de oorlog onderdeel van een wereldwijde actie `schoon schip'. Een bezinning op alle gebied. Dan ben je in één klap klaar. En kan een niewe generatie managers en politici opnieuw beginnen.''