Hollands Dagboek: Henk Kamp

Als demissionair minister van Defensie én van VROM, heeft VVD'er Henk Kamp een volle agenda. Als 's morgens de tassen met stukken naar zijn departementen worden gebracht, kan hijzelf meteen meerijden. Kamp (50), is gehuwd met Linda, heeft een zoon en een dochter, en woont in Zutphen. Sinds 1987 is hij fulltime politicus, sinds 1994 in Den Haag.

Woensdag 12 februari

Gisteravond verfomfaaid uit Afghanistan teruggekomen in onze flat in Den Haag en maar meteen mijn spullen weer op orde gebracht. Daarna een begin gemaakt met het doornemen van de dossiers voor vandaag. Nu nog de rest van de dossiers, schoenen poetsen, overhemden strijken en de dag buitenshuis kan beginnen.

Vannacht droomde ik over een meisje van een jaar of zes, dat ik tussen kapotgeschoten woningen in Kabul ontmoette. In haar armen droeg ze een broertje van enkele weken oud, als een cocon in een wit laken gewikkeld. Ik heb nog nooit zoveel kinderen gezien als de afgelopen dagen in de Afghaanse hoofdstad. Opgetogen rennen ze naar de weg, als er weer een patrouille van de ISAF-vredesmacht langskomt: ,,How do you do?'' en ,,Thank you, thank you.''

Voor die kinderen doen we het uiteindelijk. Vorig jaar zijn in Afghanistan anderhalf miljoen kinderen weer naar school gegaan, voor het eerst in zes jaar. Ik bel met Linda. Ze is in Zutphen om onze dochter te helpen die dit weekend een pols brak.

Omdat het vandaag een Defensiedag wordt, begin ik bij uitzondering op VROM. Tussen het tekenen van de postboeken door, bel ik met Defensie-staatssecretaris Cees van der Knaap die op werkbezoek is. Hij en zijn VROM-collega Pieter van Geel springen bij als het nodig is en maken het zo voor mij mogelijk op twee ministeries tegelijkertijd te functioneren. Bovendien heb ik het geluk dat Marjanne Sint secretaris-generaal van VROM is. Vanaf tien uur op Defensie achtereenvolgens ochtendberaad met de staf en een gesprek met collega Jaap de Hoop Scheffer ter voorbereiding van het Kamerdebat vanmiddag over de Patriot-raketafweersystemen die naar Turkije gaan. Overleg met Luchtmachtbevelhebber Dick Berlijn over onze mensen en vliegtuigen in Kirgizië.

Klokslag één uur present in de plenaire zaal van de Tweede Kamer. Zes uur later zijn vijf linkse moties verworpen en daarmee is het groene licht gegeven voor het helpen van NAVO-bondgenoot Turkije.

's Avonds aan het werk met twee tassen met nota's van Defensie en vooral VROM, die aan het eind van de middag naar mijn flat zijn gebracht. Morgenvroeg worden ze gehaald en ik kan dan meteen ook meerijden.