Posthuum geannexeerd door de intifada

De twee Palestijnse broers Said en Ala Heloo waren alleen geïnteresseerd in voetbal, niet in politiek of de intifada, en ze waren er goed in. Maar ze leefden in Gaza, de intifada kostte hun het leven en ze werden posthuum ook nog geannexeerd door de politiek.

Said (25) en zijn broer Ala (22) speelden voor de beste voetbalclubs van de Gazastrook en waren betrokken bij de opbouw van het Palestijnse nationale elftal. Hun dromen van internationaal voetbal eindigden woensdagochtend vroeg, toen Israëlische militairen tijdens een grootscheepse inval in de Gazastrook een bedrijfje in Gaza-stad opbliezen waar illegale wapens zouden worden gefabriceerd. Said en Ala hadden dekking gezocht in hun huis, dat tegenover het bedrijfje lag. Maar door de kracht van de explosie stortte ook hun huis in, en Said en Ala vonden onder het puin de dood. Ze waren niet de eerste Palestijnen die op deze manier om het leven kwamen.

In totaal elf Palestijnen werden gedood bij de Israëlische inval, die was bedoeld om de infrastructuur van de moslim-extremistische organisatie Hamas te vernietigen. Onder de doden waren verscheidene Palestijnse strijders die de Israëlische militairen het hoofd boden. Maar Said en Ala probeerden volgens hun vader Nahid alleen maar uit de weg te komen. ,,Ik deed mijn best om hen in de juiste richting te leiden en uit de problemen te houden'', zei hij. ,,Ik denk niet in termen van joods of Arabisch en zo heb ik mijn zoons opgevoed.''

Dat verhinderde militante Palestijnse groepen niet hen na hun dood te annexeren. Fatah, de organisatie van de Palestijnse leider Yasser Arafat, en de fundamentalistische concurrent Hamas hadden de afgelopen jaren herhaaldelijk geprobeerd de broers in te lijven, maar zonder succes, zo erkenden vertegenwoordigers van beide groepen. Die competitie werd alleen scherper na hun dood. Toen hun lijken door de straten van Gaza werden gedragen tijdens de gebruikelijke begrafenisprocessie toeterden luidsprekers van Hamas eerbewijzen die vervolgens werden overstemd door de geluidswagen van Fatah.

Fatah ging nog een stap verder. Aangezien er voor posters geen foto's beschikbaar waren van de broers waarop ze met een wapen te zien waren, vervaardigden activisten van Fatah ze maar zelf: door hun hoofden elektronisch te plakken op de lichamen van gewapende strijders.

Maar de bitterheid van hun vader geldt Israël. ,,Alles wat ik me nu nog kan herinneren is dat zij mijn zoons hebben vermoord.''