Pal staan

,,Wilt u er een tasje omheen?'', vroeg mijn sigarenwinkelier fijntjes toen ik De Telegraaf, Privé, Story en Weekend kwam afrekenen.

,,Nee hoor'', was mijn antwoord, ,,ik schaam mij nergens voor.''

Ik kocht deze bladen zuiver uit professionele belangstelling, maar ik geef toe dat het voelde alsof ik een pornofilm op de toonbank had neergelegd met de mededeling dat ik vooral was geïnteresseerd in de belichting van het porno maken.

Toch wilde ik gewoon eens weten hoe deze bladen het Margarita-schandaal aanpakken, nu zij door HP/De Tijd zo zijn afgetroefd. Ik was vooral nieuwsgierig naar de manier waarop De Telegraaf het nieuws brengt. Deze krant is altijd erg pro de Oranjes. Als ergens de uitdrukking `wij staan pal achter' op van toepassing is, dan is het wel op de houding van De Telegraaf jegens het koningshuis. De Telegraaf heeft ook altijd goede contacten met Soestdijk. Nog onlangs belde prins Bernhard hoogstpersoonlijk naar die krant om wereldkundig te maken dat hij de boete wilde betalen voor de twee AH-medewerkers die waren aangeklaagd voor de wel erg hardhandige ontwapening van een overvaller. De prins hield woord, zo berichtte De Telegraaf later vol bewondering. Dat de prins daarmee het oordeel van de onafhankelijke rechter schoffeerde was van minder belang.

Maar hoe Margarita-gate aangepakt?

Over het algemeen kun je vaststellen dat De Telegraaf de afleveringen van HP/De Tijd helemaal tot aan de bodem leeglebbert, zonder dat men er zelf iets anders aan toevoegt dan een reeks negatieve kwalificaties aan het adres van Margarita en haar echtgenoot Edwin. Die twee zijn paranoia en zien overal een complot in. De kop van het hoofdartikel in De Telegraaf spreekt boekdelen: `Walgelijk'. Echt een mooi Telegraaf-woord, al had ik zelf de kop `Schande' verwacht, maar misschien komt dat nog. Ik kan ook erg genieten van Telegraaf-zinnen als: ,,Intussen worden de verhalen her en der aangegrepen door antimonarchisten om twijfels te zaaien over de Oranjes en de monarchie. Wie zich tot dat niveau verlaagt, verliest elk recht serieus genomen te worden.''

De afkeuring van De Telegraaf krijgt nog meer lading als je weet dat De Telegraaf heel wat extra inspanning levert om de afleveringen van HP/De Tijd op tijd te kunnen overschrijven. HP/De Tijd wordt gedrukt in het Belgische Gilze en van daaruit gedistribueerd. Welingelichte kringen bij HP/De Tijd vertelden me dat men erg voorzichtig is geworden bij het overbrengen van de tekst naar de drukkerij, en ook houdt men de vrachtwagens in de gaten die de vers gedrukte exemplaren naar Nederland brengen. Men heeft namelijk gemerkt dat de chauffeurs die in een bepaald wegrestaurant komen uitblazen worden opgevangen door Telegraaf-verkenners die een aardig zakcentje bieden voor zo'n vers exemplaar van HP/De Tijd. Dat alles natuurlijk in het landsbelang, want met zo'n berispend Telegraaf-commentaar van Olde Kalter of Lunshof kan men niet snel genoeg zijn.

De aanpak van De Telegraaf wordt door de roddelbladen nagevolgd, al valt het op dat deze bladen wat minder pal staan en wat meer genieten van de affaire. Maar alleen Weekend brengt op eigen kracht iets nieuws. Mabel Wisse Smit, de vriendin van prins Friso, blijkt niet te zijn goedgekeurd door koningin Beatrix en is daarom niet welkom in Lech. Het schijnt dat Mabel een liefdesverhouding heeft gehad met iemand die gezocht wordt door Interpol. Hij heet Mohammed Sacirbey, dus als u hem ziet, geeft u dat dan door aan de politie in uw woonplaats. Verder las ik dat het koningshuis speciaal iemand in dienst heeft die de koningshuizen afreist om ervoor te zorgen dat de Oranjes bij diners een gunstige tafelschikking krijgen. Voor mij was dat nieuw, maar u wist dat natuurlijk al.