Crisis

Ik fiets om half vier naar mijn werk. Een lichte rilling van angst en sensatie, want hij staat er weer, dat pantservoertuig voor het Amerikaanse consulaat op het Museumplein. Er omheen drie tot de tanden bewapende, gehelmde mannen die me vervaarlijk nakijken. Ik vermoed dat de zaken internationaal uit de hand beginnen te lopen en stop voor de zekerheid maar voor het rode licht op de Van Baerlestraat.

Om half tien 's avonds fiets ik weer terug. Het pantservoertuig is weg. In Nederland is het crisis van negen tot vijf.

Bijdragen van lezers zijn welkom via een formulier op www.nrc.nl/ik.