Amerika denkt veel van Israël te kunnen leren

Europa is uit en Israël is in, in het Washington van president George W. Bush. Volgens defensiedeskundige Robert Kagan, wiens boek Of Paradise and Power: America and Europe in the New World Order verplichte literatuur is in het Witte Huis en conservatieve denktanks, zijn Europeanen hopeloos ouderwets en naïef. ,,Ze geven geld uit aan sociaal beleid en wanen zich veilig'', zei hij zondag snerend in een interview in het New York Times Magazine.

Geld uitgeven aan sociaal beleid kan volgens Amerikaanse conservatieven eigenlijk niet meer sinds president Reagan (1981-'89). Je veilig wanen is na 11 september 2001 een doodzonde. Vorige week waarschuwde minister van Binnenlandse Veiligheid Tom Ridge de bevolking voor mogelijke terreuraanslagen met biologische of chemische wapens. Vooral in Amerikaanse regeringskringen werd de waarschuwing serieus genomen. ,,Ik ben tot de conclusie gekomen dat we na 9/11 eigenlijk allemaal Israëliërs zijn,'' zei een stafmedewerkster van het Witte Huis. En de Republikeinse partijstrateeg Ed Gillespie sprak zijn bewondering uit voor de bewoners van de joodse staat. ,,De bevolking daar weet tenminste hoe met dergelijke bedreigingen moet worden omgegaan'', zei hij. ,,In de Verenigde Staten zijn we nog niet zo ver.''

Dat laatste had hij goed gezien. Ridge raadde de Amerikaanse bevolking aan een rampenpakket aan te schaffen bestaande uit een zaklantaarn, een blikopener en flessen water. Bij een aanval dienden ramen en deuren te worden dichtgeplakt met plastic hoezen. Buiten het Witte Huis reageerde niet iedereen even enthousiast. Burgemeester Michael Bloomberg van New York noemde het regeringsadvies belachelijk. ,,Je kunt niet het bijltje erbij neerleggen en de terroristen laten winnen door je in een kamer op te sluiten en je deuren en ramen dicht te plakken'', zei hij.

First lady Laura Bush legde daarop op de televisie uit dat Ridge verkeerd was begrepen. De media, zei zij, hadden zijn woorden gehyped en zo nationale angstgevoelens aangewakkerd. Laura Bush sloeg de plank mis. Geen journalist dwong Tom Ridge een persconferentie te geven. De media stonden niet klaar om zijn woorden eens lekker uit hun verband te rukken of te versterken. Integendeel. De oorsprong en verspreiding van de angstgevoelens komen op het conto van het Witte Huis.

Er is inmiddels sprake van een indrukwekkende reeks. In het mei-juni nummer 2002 van Foreign Affairs schreef minister van Defensie Donald Rumsfeld over de terreurdreigingen: ,,Het is als met inbrekers. Je kunt niet weten wie er van plan is in je huis in te breken, of wanneer. Maar je weet wel hoe ze willen binnendringen. [...]Je weet dat het beter is ze te stoppen voordat ze de kans krijgen in te breken, dus heb je behoefte aan politie die in de buurt patrouilleert en de slechteriken van de straat houdt. En je weet dat een grote Duitse herdershond ook geen kwaad kan.''

In januari dit jaar waarschuwde president Bush in zijn State of the Union-rede voor ,,een buisje, een fles of een kist die dit land inglipt om een ongekende day of horror te veroorzaken.'' Twee weken geleden hield minister van Buitenlandse Zaken Colin Powell zo'n buisje tussen duim en wijsvinger in de Veiligheidsraad van de VN. Een vergelijkbare hoeveelheid miltvuurpoeder, zei hij, had in het Congres dood en verderf gezaaid. De waarschuwingen van Ridge, vorige week, completeren het beeld van Cape Fear in Washington.

,,We zijn allemaal Israëliërs'', zei de medewerkster van de president. Onzin natuurlijk, althans als je haar opmerkingen letterlijk neemt. In Washington zijn nog geen Palestijnse zelfmoordenaars gesignaleerd. En Saddams bommen hebben niet het vermogen om Dupont Circle of Georgetown te treffen. In overdrachtelijke zin sprak zij echter een diepe waarheid: dit Witte Huis waant zich belegerd, en identificeert zich daarom met Israël. In zijn boek The Right Man schrijft voormalig tekstschrijver van Bush, David Frum, dat de Republikeinse partij zionistisch is geworden. Waarom? ,,Voor veel evangelische gelovigen is de terugkeer van joden naar Israël een teken van de ophanden zijnde terugkeer van Christus op aarde – zij zien aanvallen op Israël als tekens van de Antichrist.'' Daarnaast, schrijft Frum, ,,steunen de Republikeinen Israël omdat zij intuïtief begrijpen dat degenen die Israël haten, de enige democratie die ooit in het Midden-Oosten heeft bestaan, ook haat koesteren jegens Amerika.''

Europeanen willen dat, op een enkele uitzondering na, maar niet begrijpen. Zij wanen zich wellicht zelfs veilig! Nee, dan de Israeliërs. Zij staan hun mannetje, en weten dat er om elke hoek een terrorist kan schuilen. Zij weten hoe het is om door vijanden te worden omringd. Nu de Amerikaanse bevolking nog.

Menno de Galan is journalist.

    • Menno de Galan