Allochtone patiënten

Veel huisartsen in achterstandswijken houden zich regelmatig niet aan de standaard diabetes mellitus type 2 van het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG), en terecht (NRC Handelsblad, 30 januari). Bijvoorbeeld als een jonge Marokkaan op het spreekuur verschijnt met vermoeidheidsklachten. De NHG-standaard stelt dat ,,er geen aanwijzingen zijn dat diabetes mellitus type 2 bij Marokkanen en Turken vaker of minder vaak voorkomt dan bij autochtonen''.

Bij een autochtone Nederlander van dezelfde leeftijd en met dezelfde klachten zal de huisarts (terecht) geen onderzoek instellen naar diabetes mellitus type 2 (ouderdomsdiabetes), omdat dit onnodig belastend voor de patiënt zou zijn en nodeloze kosten met zich mee zou brengen. Bij (jonge) Turkse of een Marokkaanse patiënten ligt dit echter geheel anders, omdat bij hen diabetes vrij vaak voorkomt. Dit ervaringsgegeven is bevestigd in diverse (Nederlandse) onderzoeken. Op het moment van verschijnen van de (herziene) diabetes-standaard van het NHG (1999) waren deze onderzoeken reeds gepubliceerd, sommige in peer reviewed binnen- of buitenlandse tijdschriften. Het is merkwaardig dat de standaard aan deze onderzoeken voorbij is gegaan en op het moment van verschijnen dus reeds achterhaald was.

In 2001 stelde ik dit punt aan de orde in mijn proefschrift, dat overigens betrekking had op diabetes onder Hindoestanen. Ook wat betreft de Hindoestanen schiet de NHG-standaard ernstig tekort doordat pas vanaf de leeftijd van 45 jaar screening op diabetes wordt geadviseerd. In die leeftijdsgroep heeft al circa 20 procent diabetes en de screening moet dus veel vroeger starten; zeker gezien de, juist bij Hindoestanen, ernstige en vaak al op jonge leeftijd optredende complicaties zoals hartinfarct, beroerte en nierinsufficiëntie.

    • Ggd den Haag
    • Hoofd Afdeling Epidemiologie
    • Barend Middelkoop