Tweede film over Mowgli is videovoer

Een vervolg op een goede film hoeft niet per se een slechte film te zijn. De sequels van tekenfilms zijn meestal wel slechter dan het origineel. Assepoester 2, 101 Dalmatiërs 2, Lady en de vagebond 2 en veel andere vervolgen op Disney successen werden dan ook niet in de bioscoop uitgebracht maar verschenen meteen op video. The Jungle Book 2 brengt Disney opeens wel in de bioscoop uit. De verwachtingen zijn dan ook hoog gespannen. Zou het mogelijk zijn dat de sequel het origineel uit 1967 overtreft? Zouden ze echt een liedje hebben weten te schrijven dat net zo aanstekelijk vrolijk is als The Bare Necessities?

Het treurige antwoord, het voor de hand liggende antwoord, het antwoord dat je niet wilt horen is nee, natuurlijk niet. Jungle Book 2 kan niet in de schaduw staan van Jungle Book.

Het vervolg gaat verder precies waar Jungle Book ophield. Mowgli is in een gezin in het mensendorp opgenomen, maar verlangt nog steeds naar de jungle. Als hij toch weer naar het oerwoud vertrekt, gaan een meisje en een klein jongetje hem achterna. Net als Mowgli maken zij kennis met een slang, een tijger, een beer en een paar gieren. Het scenario is onbegrijpelijk stupide. Een voorbeeld: als de ouders in de jungle naar de kinderen gaan zoeken, roepen ze alleen om Mowgli. Zouden ze echt hun eigen kinderen vergeten zijn? Het is maar een voorbeeld van de gemakzucht waarmee deze film in elkaar is gezet.

Jungle Book 2 is ook niet beter geanimeerd. Het gebruik van computers leidde niet tot sprankelender composities. Treurig is vooral het musicalnummer in de ruïnestad van de apen, waarom niet alleen Walt Disney, maar ook Busby Berkeley zich in zijn graf zal omdraaien. Naar verluidt verloor de Disney studio zo veel geld met flops als Treasure Planet, dat ze nu ook dit soort videovoer in de bioscoop uitbrengen. Wat een armoede.

The Jungle Book 2. Regie: Steve Trenbirth. In: Pathé De Munt, Amsterdam. Nederlandse nasynchronisatie: Fabian l'Honore Naber, Peter Blok, Jules Croiset. In 112 bioscopen.