Elizabeth Hurley

Ze is bekender als supermodel en beroepsberoemdheid dan als actrice. Ook in Kathryn Bigelows `The Weight of Water' draait het om Elizabeth Hurley's designerslichaam.

Dankzij Mike Myers weten we dat Elizabeth Hurley (geboren op 10 juni 1965 in het Engelse Hampshire) ook over zelfrelativeringsvermogen beschikt. Na hem in zijn eerste Austin Powers-film het hoofd op hol te hebben gebracht als geheim agente Vanessa Kensington, trad ze in deel twee nog even op als `sex bot', die een heel nieuwe betekenis aan het begrip `borsten als dodelijke wapens' gaf. Haar ijzig perfecte schoonheid is in ieder geval haar belangrijkste wapen. Hoewel ze ooit als punkette door Londen banjerde en een `echte acteercarrière' ambieerde, werd ze zich er snel van bewust dat ze het met een iets beter aan de heersende schoonheidsidealen aangepast uiterlijk verder zou schoppen.

Om haar keuze van filmrollen zal ze voorlopig in Hollywood niet onthouden worden. Wel als het vriendinnetje van Hugh Grant, die ze op de set van de Italiaanse film Remando al viento ontmoette (1987). En met wie ze in totaal dertien jaar een verhouding zou hebben. Met wie ze het weer goed maakte toen hij een huwelijksuitstapje naar een Californische straathoer maakte. En die háár weer bijstond toen ze van een anonieme vader een kind verwachtte. (Na een in de roddelbladen uitgesponnen vaderschapsprocedure zou dat de filmproducent Steve Bing blijken te zijn).

Voor hun gezamenlijke productiemaatschappij Simian Films produceerde ze twee Grant-vehikels: Extreme Measures (1999) en Mickey Blue Eyes (1996). En ze werd onsterfelijk door op de première van Grants succesfilm Four Weddings and a Funeral in een door veiligheidsspelden bijeengehouden Versace-jurk te verschijnen. En nog meer faam verwierf ze als het gezicht van cosmeticamerk Estee Lauder.

Als Liz Hurley iets is, is het wel beroepsberoemdheid. Ze leidt haar leven in het flitslicht van de paparazzi en volgens de oneliners van de tabloids. En als ze iets speelt (in Ed TV, of My Favorite Martian of Bedazzled en natuurlijk de Austin Powers-films) dan is het een uitgerekte cameo, een verwijzing naar roem en schoonheid, een buitenaardse, bovenmenselijke verschijning vanachter een immer afstandelijk stralende glimlach.

Net als supermodel Claudia Schiffer een aantal jaar geleden opeens in een film van eeuwig enfant terrible Abel Ferrara optrad (The Blackout), zo castte Hollywoods stoutste meisje Kathryn Bigelow haar in The Weight of Water. De fans op internet prijzen haar tepels.