Voorschool

Kees Hulsman stelt in zijn reactie op het artikel `Voorschool trekt te weinig witte kinderen' in deze krant van 6 februari, dat mijn kritische houding ten aanzien van de huidige werking van de voorschool een keuze tegen integratie zou zijn.

Zijn `wie voor integratie is, kiest voor de uitbreiding van de voorschool' klinkt als een bezweringsformule. Het zou Groenlinks inmiddels duidelijk moeten zijn dat alleen goede bedoelingen niet genoeg zijn. Het aanbod moet werkzaam zijn om het overeind te kunnen houden.

Over die werkzaamheid moeten we het hebben en daarvoor zijn ervaringen uit de praktijk van essentieel belang. Het is alsof GroenLinks van de praktijk niet wil weten. Peuterleidsters en ouders zijn voor politici en beleidsmakers de beste informanten, zij toetsen het beleid.

Blijkbaar is de voorschool heilig verklaard en moeten degenen die kritische kanttekeningen plaatsen zo snel mogelijk monddood worden gemaakt, zo blijkt uit de reactie van de Stichting Welzijn in het stadsdeel de Baarsjes op het artikel. Zij hebben peuterleidster Herma van Dorsten voor haar openhartigheid geschorst, terwijl zij niets meer doet dan, op basis van ervaringen en met de bedoeling dat de kinderen er beter van worden, ons inzichten verschaffen die het beleid kunnen verbeteren. Haar opmerkingen zijn overigens ook al eerder door wetenschappers op basis van onderzoek gemaakt. Kortom: het wordt tijd dat politici en beleidsmakers gaan luisteren naar mensen die het weten kunnen en niet langer alles op alles zetten om ideetjes hoog te houden.