Revalideren in de wei met Bonfire

Amazone Anky van Grunsven brak een maand geleden een bovenbeen. Bij haar revalidatie ondervindt ze steun van haar `oude' paard, Bonfire.

Het heeft Anky van Grunsven ten zeerste verbaasd dat het breken van haar been zelfs het NOS journaal haalde, terwijl haar zege in de wereldbekerwedstrijd van Mechelen amper in de sportkolommen terug te vinden was. Thuis in de wei zoekt ze vaak troost bij haar gepensioneerde maatje Bonfire. Gestion Joker, de veroorzaker van de val van Van Grunsven, is verbannen naar het Gooi.

De relatie tussen Anky en Bonfire is nog even hecht als toen beiden olympische goud wonnen in Sydney. De bejaarde bruine ruin stapt heel voorzichtig om de in een rolstoel gezeten amazone heen, legt zijn hoofd aan haar borst en bedelt om suikerklontjes. Hij stapt schrijdend naast haar voort als Anky de wei verlaat en als ze uit het zicht dreigt te verdwijnen laat hij zich nog even horen. Dan maakt het machtige lichaam – in een warme deken gehuld ter bescherming tegen de vrieskou – een pirouette op de achterbenen en galoppeert bokkend door de wei. ,,Zo fris nog als een jonge hond'', schatert Anky, die de explosieve kracht met een brede lach aanziet.

,,Je kunt van een paard vallen door je eigen stomme schuld, maar je kunt ook door je paard worden afgeworpen. Dat is mij gebeurd met Gestion Joker.''

De amazone is van mening dat in het eerste geval alleen haar zelf iets te verwijten valt, maar in dit geval zoekt zij de schuld nadrukkelijk bij haar paard. ,,Joker is een paard dat heel veel werk nodig heeft om zich geestelijk ontspannen te voelen'', vertelt Van Grunsven. Maar omdat Joker bezig was te revalideren van een zeer zware blessure kon het paard lichamelijk nog niet al te veel inspannend werk aan. ,,Daardoor flipte hij en wierp me af. Dat heeft mijn vertrouwen in hem een enorme klap toegebracht, waardoor ik nu zeker denk te weten dat ik hem nooit weer zal berijden.''

Voor de amazone zijn het spannende dagen. Morgen moet ze naar het ziekenhuis om foto's van haar bovenbeen te laten maken en vrijdag gaat ze met die foto's en haar fysiotherapeut naar het Nationaal Sportcentrum Papendal, waar in samenspraak met dr. Kessel een revalidatieprogramma wordt vastgesteld. ,,Ik ben nu ook al druk bezig met revalideren, maar deze week weten we of we op de goede weg zitten'', zegt de amazone.

Anky lijkt haar tegenslag laconiek op te vatten. ,,In de paardensport worden we zo vaak geconfronteerd met een tegenslag dat ik deze redelijk kan verwerken. Hoe vaak is een paard niet ineens kreupel of krijgt hij koliek en kun je niet aan wedstrijden meedoen'', zegt Van Grunsven, voor wie de maanden januari en februari toch altijd al iets hebben van een winterstop. ,,Natuurlijk is 't balen dat ik tijdens Indoor Brabant en de wereldbekerfinale in Gotenburg langs de kant sta, dat is jammer, maar meer ook niet.''

Wel betreurt zij het erg dat zij deze week niet met een schitterende kür haar TCN Partout afscheid kan laten nemen van het publiek tijdens de Zwolse Paardendagen. ,,Ik ben optimistisch van nature en als ik me slecht voel scheld ik even. Dat lucht op en tien minuten later voel ik me weer een stuk beter. Natuurlijk heb ik wel eens een depressie, maar ook die duurt nooit langer dan een dag'', vertelt de Erpse amazone, die vanuit haar rolstoel warm ingepakt alweer lessen geeft en de verrichtingen van haar partner Sjef Janssen, die nu haar paarden in beweging houdt, op de voet volgt. ,,Nu ik vanaf de kant kijk hoe Sjef de paarden traint zie ik de problemen die ik zelf voelde. Ik geef hem aanwijzingen hoe hij die problemen naar mijn mening kan oplossen. Dat samenwerken geeft een stimulans om zelf weer snel in het zadel te zitten, want de belangrijke wedstrijden in het buitenseizoen komen met reuzengalopsprongen naderbij'', lacht Anky.

,,Weet je trouwens wel hoeveel moeite het kost om vanuit een rolstoel een schuifdeur te openen? Als je dat kunt, kun je ook dressuurrijden met een rolstoel.''

    • Jacob Melissen